wiadomościksięgarniaprenumeratareklamakontaktRODOpolityka prywatności
Najnowsze wydarzenia z dziedziny geodezji, nawigacji satelitarnej, GIS, katastru, teledetekcji, kartografii. Nowości rynkowe, technologiczne, prawne, wydawnicze. Konferencje, targi, administracja.
reklama
strona główna rss
PRENUMERATA TRADYCYJNAPRENUMERATA CYFROWA
film
Sztuczna inteligencja kartuje drogi
blog
DRONY DLA GEODETY

DRONY DLA GEODETY
NAWI

NAWI
TACHIMETRY

TACHIMETRY
SKANOWANIE LASEROWE

SKANOWANIE LASEROWE
BENTLEY GEOMAGAZYN

BENTLEY GEOMAGAZYN


reklama
reklama

1990-1999

- część 1 z 2 » »»


Eugeniusz Sobczyński

Na przełomie 1994 i 1995 roku nastąpiła kolejna restrukturyzacja służby topograficznej WP, jednostki polowe zmieniły etat i nazwę na „topograficzne”. Na bazie jednostek Garnizonu Komorowo: 22. Samodzielnego Oddziału Topogeodezyjnego, 2. Samodzielnego Oddziału Kartograficznego, 92. Wojskowej Składnicy Map i Oddziału Geodezji, Astronomii i Geofizyki WOGIT utworzono 22. Wojskowy Ośrodek Topograficzno-Kartograficzny. Zmiana ta, szczególnie w odniesieniu do Garnizonu Komorowo, była korzystna, umożliwiła bowiem lepszą koordynację wykonywanych zadań. Obecnie ośrodek ten ma techniczne możliwości wykonywania wszystkich prac, od pomiarów terenowych, poprzez opracowania kartograficzne, do druku wydawnictw topograficznych.

W listopadzie 1996 r. obchodzono w Komorowie 75-lecie służby topograficznej WP i 45-lecie 22. Wojskowego Ośrodka Topograficzno-Kartograficznego. W uroczystościach uczestniczyli: minister Andrzej Macenowicz – sekretarz Komitetu Spraw Obronnych Rady Ministrów, Józef Kalisz – główny geodeta kraju, gen. dyw. Marian Robełek – zastępca szefa Sztabu Gen. WP, przybyli szefowie Zarządu Topograficznego oraz liczne grono byłej kadry zawodowej. Gościem honorowym był syn szefa służby geograficznej AK „Schronisko” Jerzy Szumański. Z okazji święta urządzono dużą wystawę obrazującą dorobek służby oraz wydano wiele opracowań okolicznościowych.

Restrukturyzacja Ministerstwa Obrony Narodowej przeprowadzona w 1996 r. niekorzystnie wpłynęła na Zarząd Topograficzny Sztabu Generalnego WP. 2 grudnia 1996 r. został on przemianowany na Oddział Topograficzny, co wiązało się ze znaczną redukcja stanowisk. Decyzja ta wpłynęła na obniżenie prestiżu służby topograficznej, przede wszystkim zaś utrudniła wykonywanie i nadzorowanie wielu zadań. Jednocześnie w Dowództwie Wojsk Lądowych powołano Wydział Topograficzny, którego szefem został ppłk Zbigniew Jończyk, dotychczasowy szef Sztabu 22. WOT-K. Główne zadanie wydziału sprowadzało się do organizowania dystrybucji wydawnictw topograficznych w wojskach lądowych oraz szkolenia żołnierzy z topografii wojskowej. W wojskach lotniczych i obrony powietrznej również przywrócono (zlikwidowany w 1994 r.) Wydział Topograficzny. Jego zadaniem było z kolei zaopatrywanie tych wojsk w wydawnictwa topograficzne, szkolenie z topografii oraz przygotowywanie danych specjalistycznych do opracowania map lotniczych.

W tym samym czasie, w ramach reformy centrum rządowego, ponownie utworzono Główny Urząd Geodezji i Kartografii, co dało nadzieję na ujednolicenie prac pomiarowych i kartograficznych prowadzonych przez służby cywilne i wojsko oraz wprowadzenie jednolitych standardów dotyczących układów odniesienia, osnów geodezyjnych, opracowań kartograficznych i systemów informacji przestrzennej. W urzędzie powstało Biuro Spraw Obronnych, którego dyrektorem został oficer służby topograficznej płk Szczepan Majewski, dotychczasowy dowódca Oddziału Zabezpieczenia Topograficznego.
W styczniu 1998 r. miało miejsce szczególne wydarzenie w służbie topograficznej –kierownictwo odwiedził minister obrony narodowej Janusz Onyszkiewicz, który wysoko ocenił osiągnięcie interoperacyjności produktów kartograficznych z opracowaniami NATO. W rezultacie w lipcu 1999 r. w ramach restrukturyzacji Ministerstwa Obrony Narodowej i Sztabu Generalnego przywrócono Zarząd Geografii Wojskowej w Generalnym Zarządzie Rozpoznania (P 2).

Na początku lat 90. w jednostkach służby topograficznej WP nastąpiły dynamiczne przeobrażenia; wprowadzono najnowsze światowe technologie pomiarów geodezyjnych oraz automatyzacji procesów technologicznych opracowania map topograficznych z zastosowaniem metod numerycznych. Postęp był możliwy dzięki umowie zawartej w listopadzie 1992 r. pomiędzy ministrem obrony narodowej Januszem Onyszkiewiczem i sekretarzem Departamentu Obrony USA Dickem Cheney'em o współpracy i wymianie materiałów podstawowych w zakresie topografii wojskowej, kartografii lotniczej i morskiej, geodezji i geofizyki, danych cyfrowych oraz materiałów związanych z geodezją i kartografią. Grupie ekspertów przygotowujących umowę przewodniczyli ze strony Defence Mapping Agency (DMA) generalny radca prawny Edward J. Obloy, ze strony polskiej – szef Zarządu Topograficznego Sztabu Gen. WP płk Henryk Bednarek.

Umowa z DMA oraz współpraca z państwami członkami NATO, zwłaszcza z Wojskowym Urzędem Geodezji i Kartografii Bundeswehry (MILGEO), umożliwiły służbie topograficznej WP przystąpienie do opracowania i produkcji wydawnictw kartograficznych zgodnie ze standardami NATO. Od 1993 r. oficerowie polscy uczestniczą w corocznych konferencjach geograficznych paktu w Brukseli, co umożliwia zapoznanie się z nowymi technologiami opracowania wydawnictw kartograficznych (stosowanymi w państwach NATO), standardami w zakresie geografii wojskowej oraz zaprezentowanie polskich osiągnięć. Owocna współpraca w ramach kontaktów dwustronnych ze służbami geograficznymi Wielkiej Brytanii, Francji, Portugalii pozwoliła na przyjęcie nowych wzorców i rozwiązań dla służby topograficznej WP.

Bardzo bliskie stosunki oparte na zupełnie innych zasadach niż w czasach Układu Warszawskiego zostały nawiązane ze służbami topograficznymi Czech, Węgier, Słowacji, Rumunii i Bułgarii.

Porozumienia o współpracy stworzyły podstawy partnerskiej wymiany nie tylko opracowań kartograficznych lecz także doświadczeń technologicznych. Doskonałą płaszczyzną współpracy stały się cykliczne warsztaty i konferencje geograficzne organizowane w ramach NATO i programu Partnerstwo dla Pokoju. Jedno z takich spotkań zorganizował w grudniu 1999 r. Zarząd Geografii Wojskowej.

Szczególne zasługi w nawiązaniu kontaktów ze służbami geograficznymi państw NATO oraz we wprowadzaniu najnowszych technologii miał ówczesny szef Zarządu Topograficznego Sztabu Gen. WP płk Henryk Bednarek. Dzięki niemu służba topograficzna WP jako jedna z pierwszych w polskiej armii rozpoczęła wdrażanie standardów geograficznych NATO. W tym przedsięwzięciu szczególną pomoc w początkach lat 90. okazali specjaliści z państw NATO – Frank K. Kuwamura, płk Jon L. Lentz, płk James H. Cox, Donna Petry, ppłk Bruce B. Burleson, ppłk Peter J. Podbielski z USA, płk Ulrich Barner, płk Ewald Henkel, płk Walter Schmitch-Bleker, płk Jürgen Morzinkowski z Niemiec oraz Brian Garvan z Wielkiej Brytanii.

Proces dostosowania polskich wojskowych map topograficznych do standardów NATO był bardzo złożony i kosztowny. Obejmował między innymi:
? założenie wojskowej podstawowej i szczegółowej sieci geodezyjnej w układzie WGS 84;
? wykonanie względnych pomiarów grawimetrycznych na punktach podstawowej sieci grawimetrycznej i wojskowej szczegółowej sieci geodezyjnej;
? przeliczenie istniejącego zbioru danych geodezyjnych do układu WGS 84 i odwzorowania UTM;
? opracowanie założeń i produkcję analogowych map topograficznych w standardach NATO;
? opracowanie założeń i wytwarzanie produktów numerycznego zobrazowania terenu (map wektorowych, rastrowych, numerycznych modeli terenu);
? przeniesienie dokumentów normatywnych z dziedziny geodezji i kartografii obowiązujących w NATO do zbioru własnych normatywów i utworzenie z nich Norm Obronnych.

Zakładanie wojskowej podstawowej sieci geodezyjnej (WPSG) w układzie WGS-84 odbywało się za pomocą technologii GPS, a rozpoczęło się we wrześniu 1993 r. Pomiary prowadziły zespoły z jednostek topograficznych WP, Instytutu Geodezji Wyższej i Astronomii Geodezyjnej Politechniki Warszawskiej oraz amerykańskiej DMA. Zespoły polskie wykorzystywały dziewięć odbiorników Trimble 4000SSE, zaś amerykańskie osiem odbiorników Ashtech MD-XII. Obliczenia sieci dokonano niezależnie w DMA w Waszyngtonie i w IGWiAG PW w Warszawie, wyniki były zbieżne. W latach 1994-97 została dodatkowo założona wojskowa szczegółowa sieć geodezyjna (WSSG) składająca się z 555 punktów. Punkty obu sieci zastabilizowano przy drogach (są tak usytuowane, by ułatwić nawiązanie pomiarów wykonywanych w przyszłości dla celów wojskowych szybkimi metodami obserwacyjnymi). Ponadto w latach 1994-98 została założona podstawowa sieć grawimetryczna (PSG), składająca się z 18 punktów absolutnych i 350 szczegółowych. Prace wykonały zespoły z jednostek topograficznych, Instytutu Geodezji i Kartografii oraz amerykańskiej DMA.


część 1 z 2
1 2 » »»



dodaj komentarz

KOMENTARZE Komentarze są wyłącznie opiniami osób je zamieszczających i nie odzwierciedlają stanowiska redakcji Geoforum. Zabrania się zamieszczania linków i adresów stron internetowych, reklam oraz tekstów wulgarnych, oszczerczych, rasistowskich, szerzących nienawiść, zawierających groźby i innych, które mogą być sprzeczne z prawem. W przypadku niezachowania powyższych reguł oraz elementarnych zasad kultury wypowiedzi administrator zastrzega sobie prawo do kasowania całych wpisów. Użytkownik portalu Geoforum.pl ponosi wyłączną odpowiedzialność za zamieszczane przez siebie komentarze, w szczególności jest odpowiedzialny za ewentualne naruszenie praw lub dóbr osób trzecich oraz szkody wynikłe z tego tytułu.

komentarze menu_text_pl



reklama
reklama





2009 created by BRTSOFT.com
© 2005-2018 Geodeta Sp. z o.o.
mapa stronyprenumeratareklamakontakt