wiadomościksięgarniaprenumeratareklamakontaktRODOpolityka prywatności
Najnowsze wydarzenia z dziedziny geodezji, nawigacji satelitarnej, GIS, katastru, teledetekcji, kartografii. Nowości rynkowe, technologiczne, prawne, wydawnicze. Konferencje, targi, administracja.
reklama
strona główna rss
PRENUMERATA TRADYCYJNAPRENUMERATA CYFROWA
film
Apeks skanuje zabytkowe młyny
blog
NAWI

NAWI
NIWELATORY

NIWELATORY
TACHIMETRY

TACHIMETRY
SKANOWANIE LASEROWE

SKANOWANIE LASEROWE
DRONY DLA GEODETY

DRONY DLA GEODETY
BENTLEY GEOMAGAZYN

BENTLEY GEOMAGAZYN


reklama
reklama

W siłach Francji i Wlk. Brytanii

- część 1 z 3 » »»


Eugeniusz Sobczyński

Oficerowie i pracownicy WIG po opuszczeniu kraju zostali internowani na Węgrzech. Podejmowali próby przedostania się do tworzonego we Francji Wojska Polskiego i w związku z tym organizowali wiele ucieczek. Kpt. Zwierzyński tak relacjonuje sytuację: W obozie internowanych oficerów w Eger pozostawałem od 21 września do 4 grudnia. Otrzymawszy zawiadomienie, że jestem zapotrzebowany przez MSWojsk. w Paryżu, wyjechałem z obozu bez wymeldowania się. Wymeldować się nie mogłem, gdyż władze obozowe przeciwne są temu i odbierały nawet paszporty tym, którzy je posiadali. Granicę węgiersko-jugosłowiańską przekroczyłem koło miejscowości Bares, następnie udałem się do Zagrzebia, a stamtąd do Splitu.

Jednym z pierwszych oficerów, który znalazł się w Paryżu, był ppłk Stefan Gąsiewicz, wieloletni szef Wydziału Topograficznego WIG. Został on wyznaczony na kierownika Referatu Służby Geograficznej w Ministerstwie Spraw Wojskowych i przystąpił do tworzenia Służby Geograficznej WP we Francji. Początkowo w referacie tym pracowało tylko trzech oficerów geografów, oprócz ppłk. Stefana Gąsiewicza byli to kpt. Wacław Loga i kpt. Józef Słomczyński. W czerwcu 1940 r. skład referatu powiększył się do kilkunastu osób. W tym okresie głównym zadaniem instytutu była ewidencja oficerów geografów, obsadzenie stanowisk instruktorów i wykładowców w obozach szkoleniowych (m.in. do obozu Coëtquidan oddelegowano pięciu oficerów), kierowanie wytypowanych oficerów na staż do francuskich oddziałów topograficznych oraz zbieranie materiałów topograficznych dotyczących obszaru Polski. Na potrzeby szkolenia, w czasie którego posługiwano się mapami francuskimi, wydano instrukcję-podręcznik Topografia. Przy organizowanych we Francji polskich dywizjach utworzono również plutony topograficzne (w 1. Dywizji Grenadierów – dowódca kpt. Jan Kraczkiewicz, następnie kpt. Stefan Fuss, w 2 Dywizji Strzelców Pieszych – dowódca kpt. Piotr Zwierzyński, w 3. Dywizji Piechoty – dowódca kpt. Stanisław Wondraczyk), których głównym zadaniem – oprócz zaopatrywania wojsk w mapy – było wykonywanie prac pomiarowych i szkiców z sytuacją bojową. Plutony te pod względem służbowym podlegały dowódcy dywizji, w której skład wchodziły, a pod względem specjalistycznym – odpowiednim armijnym francuskim komórkom topograficznym.

Plutony skupiały w swoich szeregach topografów i kartografów, którzy odbyli trzytygodniowe przeszkolenie na nowym sprzęcie we francuskim Centrum Szkolenia Służby Geograficznej w Fort de Demont pod Paryżem. Stan plutonu wynosił 14 żołnierzy, w tym dwóch oficerów.
W obliczu niebezpieczeństwa klęski Francji rozpoczęła się ewakuacja Polskich Sił Zbrojnych do Wielkiej Brytanii. Oficerowie służby geograficznej zostali ewakuowani 16 czerwca 1940 r. do Liverpoolu, część oficerów, zwłaszcza z plutonów topograficznych, pozostała we Francji, a następnie brała czynny udział w ruchu oporu.

Z inicjatywy oficerów geografów, którzy znaleźli się w Wielkiej Brytanii już pod koniec lipca 1940 r. zostało odtworzone Szefostwo Służby Geograficznej i Sekcja Wojskowego Instytutu Geograficznego. Siedziba instytutu i sekcji mieściła się początkowo w Racham, następnie w Perth, a potem w Edynburgu przy ulicy Learmonda Gardens. Szefem służby został ppłk Stefan Gąsiewicz, a szefem sekcji ppłk inż. Wiktor Plesner.
Pod koniec 1942 r. skład osobowy sekcji WIG przedstawiał się następująco:

-ppłk Wiktor Plesner – szef sekcji;
-ppłk Stanisław Lechner – zastępca szefa sekcji;
-ppłk Wiktor Brenneisen – kierownik biura redakcji map;
-mjr Tadeusz Sambor – kierownik administracyjny;
-mjr Czesław Salach – kierownik składnicy map.

Główną komórką, w której wykonywano mapy, było biuro redakcji map, skupiające średnio 35 oficerów geografów, wywodzących się z przedwojennego WIG. Pracowali w nim m.in. majorowie: Józef Borysewski, Stanisław Babiński, Franciszek Biernacki, Władysław Benoit, Józef Chełchowski, Tadeusz Dobrzański, Paweł Dulian, Romuald Adam Lipko; kapitanowie: Czesław Bobrowicz, Kazimierz Leytner, Tadeusz Patek, Józef Słomczyński, Władysław Wawrzecki, Marian Wondraczek; porucznicy: Eugeniusz Janiec, Walerian Kupczuk, Aleksander Stocki.



część 1 z 3
1 2 3 » »»



dodaj komentarz

KOMENTARZE Komentarze są wyłącznie opiniami osób je zamieszczających i nie odzwierciedlają stanowiska redakcji Geoforum. Zabrania się zamieszczania linków i adresów stron internetowych, reklam oraz tekstów wulgarnych, oszczerczych, rasistowskich, szerzących nienawiść, zawierających groźby i innych, które mogą być sprzeczne z prawem. W przypadku niezachowania powyższych reguł oraz elementarnych zasad kultury wypowiedzi administrator zastrzega sobie prawo do kasowania całych wpisów. Użytkownik portalu Geoforum.pl ponosi wyłączną odpowiedzialność za zamieszczane przez siebie komentarze, w szczególności jest odpowiedzialny za ewentualne naruszenie praw lub dóbr osób trzecich oraz szkody wynikłe z tego tytułu.

komentarze menu_text_pl



reklama
reklama





2009 created by BRTSOFT.com
© 2005-2019 Geodeta Sp. z o.o.
mapa stronyprenumeratareklamakontakt