wiadomościksięgarniaprenumeratareklamakontaktRODOpolityka prywatności
Najnowsze wydarzenia z dziedziny geodezji, nawigacji satelitarnej, GIS, katastru, teledetekcji, kartografii. Nowości rynkowe, technologiczne, prawne, wydawnicze. Konferencje, targi, administracja.
reklama
strona główna rss
PRENUMERATA TRADYCYJNAPRENUMERATA CYFROWA
film
Otwieranie modeli 3D GUGiK w QGIS
blog
DRONY DLA GEODETY

DRONY DLA GEODETY
NAWI

NAWI
NIWELATORY

NIWELATORY
TACHIMETRY

TACHIMETRY
SKANOWANIE LASEROWE

SKANOWANIE LASEROWE
BENTLEY GEOMAGAZYN

BENTLEY GEOMAGAZYN


reklama
reklama

Geoludzie



ABCDFGHKLMNOPRSŚTWZ

Tadeusz Zieleniewski "Kalina" (1887-1971)


Urodził się 27 lipca 1887 roku w Ostrówku w powiecie lubartowskim w rodzinie ziemiańskiej. W 1905 roku za udział w strajku szkolnym został wydalony z gimnazjum. Maturę uzyskał dwa lata później, po czym wyjechał do Belgii, gdzie studiował na Wydziale Włókienniczym Politechniki w Verviers. W czasie letnich pobytów w Polsce działał w konspiracyjnych organizacjach młodzieżowych, a w 1912 roku wstąpił do Polskiej Drużyny Strzeleckiej, gdzie przeszedł szkolenie wojskowe. Do czasu wybuchu I wojny światowej zdał wszystkie egzaminy na uczelni, ale nie zdążył obronić pracy dyplomowej. W sierpniu 1914 roku zgodnie z rozkazem Piłsudskiego o mobilizacji oddziałów strzeleckich przybył do Krakowa. Został przydzielony do I Kompanii Kadrowej. W tym samym roku Zieleniewski odznaczył się wyjątkowym bohaterstwem w czasie walk toczonych z wojskami rosyjskimi pod Łowiczem, za co otrzymał order Virtuti Militari.
W 1918 roku służąc w Polskich Siłach Zbrojnych, odbył szkolenie w zakresie pomiarów trygonometryczno-triangulacyjnych w Wojskowej Szkole Mierniczej (Vermessungschule in Warschau), tam pierwszy raz zetknął się z geodezją. W 1919 roku został słuchaczem nowo utworzonej Szkoły Sztabu Generalnego – pierwszej polskiej wyższej uczelni wojskowej. Zajęcia przerwała wojna z bolszewikami, w której Zieleniewski odznaczył się męstwem i zmysłem taktycznym. W 1921 roku podjął naukę w Szkole Sztabu Generalnego, po ukończeniu której został asystentem płk. Ludwika Faury – organizatora i dyrektora szkoły. Po odbyciu rocznego stażu we francuskiej École Supérieure e Guerre wrócił do Polski i został wykładowcą, a potem dyrektorem nauk w Wyższej Szkole Wojennej (dawna Szkoła Sztabu Generalnego). W 1930 roku Zieleniewski objął dowództwo 59. pułkiem piechoty w Inowrocławiu, a w 1932 roku powierzono mu funkcję szefa Wojskowego Instytutu Geograficznego, którą pełnił do sierpnia 1939 roku. Tadeusz Zieleniewski wprowadził m.in. pięcioletni plan prac Instytutu. Jego efektem było m.in. zrealizowanie map topograficznych w skalach od 1:100 000 do 1:1 mln dla obszaru całego kraju, rozszerzenie i intensyfikacja prac fotogrametrycznych, wydawanie map turystycznych i wprowadzenie nowych technologii w druku map.
Tuż przed wybuchem II wojny światowej, w sierpniu 1939 roku, dostał przydział na dowódcę 33. Dywizji Piechoty rezerwy. Walczy w kampanii wrześniowej. W dniach 26-27 września w rejonie Woli Sobieskiej zorganizował z rozbitych oddziałów wojska polskiego 15-tysięczne zgrupowanie (Grupa Zieleniewskiego). Walki trwały do 1 października, kiedy to Grupa została otoczona przez Niemców i Rosjan, Zieleniewski wydał wówczas rozkaz kapitulacji (2 października). Około 10 tys. oficerów i żołnierzy dostało się do niewoli sowieckiej, sam Zieleniewski, dzięki pomocy przyjaciół, przedostał się do Lwowa, a następnie na Węgry i do Francji, unikając tym samym aresztowania przez NKWD. W maju 1940 roku objął dowództwo 3. Dywizji Piechoty. W czasie agresji Niemiec na Francję odmowa Zieleniewskiego wykonania rozkazu o poddaniu dywizji Niemcom była przyczyną wieloletnich represji, które go spotkały. Dopiero w 1943 roku specjalna komisja pod dowództwem generała Stanisława Maczka uznała postępowanie Zieleniewskiego w 1940 roku za właściwe. Tadeusz Zieleniewski powrócił do Polski w 1946 roku, nie znalazł jednak zatrudnienia ani w Wojskowym Instytucie Geograficznym, ani w polskim wojsku. Pracował przy zakładaniu sieci triangulacyjnej, prowadził wykłady na Politechnice Warszawskiej, zajmował się tłumaczeniami. Zmarł 22 czerwca 1971 roku w Warszawie.
Oprac. JP









reklama

Geoludzie

nazwisko
reklama





© 2005-2019 Geodeta Sp. z o.o.
mapa stronyprenumeratareklamakontakt