wiadomościksięgarniaprenumeratareklamakontaktRODOpolityka prywatności
Najnowsze wydarzenia z dziedziny geodezji, nawigacji satelitarnej, GIS, katastru, teledetekcji, kartografii. Nowości rynkowe, technologiczne, prawne, wydawnicze. Konferencje, targi, administracja.
reklama
strona główna rss
PRENUMERATA TRADYCYJNAPRENUMERATA CYFROWA
Geoida od GOCE
blog
DRONY DLA GEODETY

DRONY DLA GEODETY
NAWI

NAWI
NIWELATORY

NIWELATORY
TACHIMETRY

TACHIMETRY
SKANOWANIE LASEROWE

SKANOWANIE LASEROWE
BENTLEY GEOMAGAZYN

BENTLEY GEOMAGAZYN


reklama
reklama

Geoludzie



ABCDFGHKLMNOPRSŚTWZ

Eugeniusz Romer (1871-1954)


W 1899 roku habilitował się, przedstawiając pracę „Studia nad asymetrią dolin”. W 1911 roku został profesorem zwyczajnym. Pierwszą pracą Romera była posada zastępcy nauczyciela w lwowskim gimnazjum nr III (1893-94). W 1904 roku ukazał się pierwszy podręcznik do geografii jego autorstwa. Do drugiego wydania tej książki z 1908 roku dołączono „Atlas geograficzny”, który dał początek twórczości kartograficznej Romera. W latach 1906-12 zajmował się badaniami klimatycznymi. W roku 1908 rozpoczął pracę na Uniwersytecie we Lwowie, gdzie wkrótce został kierownikiem Zakładu Geograficznego (od 1911 roku po zmianie nazwy – Instytutu Geograficznego).
Dziesięć lat później – zrzeszając współpracowników tegoż instytutu – założył własny Instytut Kartograficzny, który wkrótce nazwano jego imieniem i który przez prawie 40 lat wydawał mapy tworzone lub współtworzonego przez niego. W 1914 roku dla zapewnienia właściwego poziomu przygotowania materiału do druku, jak i samego druku map powstały Zjednoczone Zakłady Kartograficzne i Wydawnicze „Książnica-Atlas” należące do Towarzystwa Nauczycieli Szkół Średnich i Wyższych S.A. we Lwowie. Spółka zajmowała się wydawaniem podręczników szkolnych i akademickich, publikacji naukowych oraz produkcją kartograficzną. Do wybuchu II wojny światowej wydała ponad 3200 tytułów książek, atlasów i map. Przez pierwszy okres I wojny światowej Romerowie przebywali w Wiedniu.
Wówczas to Eugeniusz pracował nad „Geograficzno-statystycznym atlasem Polski”, który wydano drukiem w grudniu 1915 roku właśnie w Wiedniu. Atlas zawierał mapy przedstawiające Polskę przedrozbiorową i Śląsk wraz z oficjalnymi danymi statystycznymi pochodzącymi z administracji państw zaborczych. Zawierał objaśnienia w trzech językach, a Romer zadbał o nadanie rozgłosu publikacji. Wyjątkowość Atlasu polegała nie tylko na jego walorach kartograficznych, ale i miejscu i okresie wydania. Publikacja przyniosła mu uznanie, ale i kłopoty (z próbą aresztowania za wyeksportowanie atlasu poza granice monarchii), była też jedną z pozycji służącą do wytyczenia granic II Rzeczypospolitej.
W 1923 roku Romer założył we Lwowie pierwsze na świecie czasopismo kartograficzne – „Polski Przegląd Kartograficzny”. Kwartalnik ukazywał się do 1934 roku (po wojnie wznowiono jego wydawanie w 1969 r.). W 1931 roku przeszedł na emeryturę. Od 1944 roku mieszkał w Warszawie, tam przeżył powstanie; po deportacji do obozu w Pruszkowie dotarł do Krakowa, gdzie mieszkał do chwili śmierci w 1954 roku.
Od 1946 r. był profesorem Uniwersytetu Jagiellońskiego. Eugeniusz Romer był doktorem honoris causa uniwersytetów Jagiellońskiego i Poznańskiego oraz członkiem Polskiej Akademii Umiejętności, Polskiej Akademii Nauk i licznych zagranicznych towarzystw naukowych, między innymi wiceprzewodniczącym Międzynarodowej Unii Geograficznej. Był promotorem wielu prac doktorskich; jego imieniem nazwano lodowce na Grenlandii i Alasce. W Polsce wiele ulic nosi jego imię.
Wśród licznych opracowań kartograficznych Romera na uwagę zasługują: „Powszechny atlas geograficzny” (1928 r.), „Polski atlas kongresowy” (1921 r.), ścienne hipsometryczne mapy Polski czy atlasy krajoznawcze województw wydawane w latach 1923-25. Cechami kartografii romerowskiej są: przedstawianie rzeźby terenu metodą hipsometryczną, przyjęcie stałych barw dla konkretnych warstw hipsometrycznych, przyjęcie poziomicy 300 m jako umownej granicy wyżyn i nizin, znaczna generalizacja rysunku, wprowadzenie pojęcia mapy pozornie pustej, szerokie stosowanie metody izarytmicznej na mapach tematycznych. Uważany za twórcę nowoczesnej polskiej kartografii. Zmarł w 1954 roku.
Oprac. JP









reklama

Geoludzie

nazwisko
reklama





© 2005-2019 Geodeta Sp. z o.o.
mapa stronyprenumeratareklamakontakt