wiadomościksięgarniaprenumeratareklamakontaktRODOpolityka prywatności
Najnowsze wydarzenia z dziedziny geodezji, nawigacji satelitarnej, GIS, katastru, teledetekcji, kartografii. Nowości rynkowe, technologiczne, prawne, wydawnicze. Konferencje, targi, administracja.
reklama
strona główna rss
PRENUMERATA TRADYCYJNAPRENUMERATA CYFROWA
Apeks skanuje w Trójmieście
blog
DRONY DLA GEODETY

DRONY DLA GEODETY
NAWI

NAWI
NIWELATORY

NIWELATORY
TACHIMETRY

TACHIMETRY
SKANOWANIE LASEROWE

SKANOWANIE LASEROWE
BENTLEY GEOMAGAZYN

BENTLEY GEOMAGAZYN


reklama
reklama

Geoludzie



ABCDFGHKLMNOPRSŚTWZ

Felicjan Kępiński (1885-1966)


Urodził się 29 kwietnia 1885 roku w Piotrkowie Trybunalskim. Ukończył tam gimnazjum, a w 1903 roku rozpoczął studia na Wydziale Matematyczno-Fizycznym Uniwersytetu Warszawskiego. Dwa lata później po strajku szkolnym wyjechał za granicę. Studiował kolejno w Lipsku, Getyndze i Berlinie. W 1913 roku uzyskał tytuł doktora filozofii na Uniwersytecie Berlińskim broniąc pracę na temat rozwiązań periodycznym w ruchach planetoid (Über die Periodischen Lössungen Jupiternahen). W latach 1914-18 pracował jako asystent w obserwatorium astronomicznym w Babelsbergu. Po wojnie, po powrocie do Warszawy, pracował jako adiunkt w obserwatorium astronomicznym Uniwersytetu Warszawskiego. Do 1955 roku kieruje Katedrą Astronomii Geodezyjnej. Był jednym z założycieli Polskiego Towarzystwa Astronomicznego. W 1925 roku habilitował się na Uniwersytecie w Wilnie. Dwa lata później został profesorem nadzwyczajnym na Politechnice Warszawskiej, a w 1936 - uzyskał tytuł profesora zwyczajnego. Zajmował się m.in. badaniami ruchu okresowej komety 1906 e Kopff, zagadnieniami astronomii sferycznej i praktycznej oraz mechaniki nieba. W 1938 roku opracował metodę wyznaczenia azymutu na podstawie obserwacji gwiazd na tej samej wysokości, z obu stron południka. W 1921 roku rozpoczął redagowanie "Rocznika Astronomicznego" wydanego periodycznie przez Wojskowy Instytut Geograficzny. Po wojnie kontynuował tę pracę. Był autorem fundamentalnych podręczników: "Astronomia praktyczna" i "Astronomia sferyczna". W jego dorobku naukowym znajduje się 170 publikacji, z których około 100 powstało w okresie międzywojennym. Zmarł 8 kwietnia 1966 roku w Warszawie. Oprac. JP









reklama

Geoludzie

nazwisko
reklama





© 2005-2019 Geodeta Sp. z o.o.
mapa stronyprenumeratareklamakontakt