wiadomościksięgarniaprenumeratareklamakontaktRODOpolityka prywatności
Najnowsze wydarzenia z dziedziny geodezji, nawigacji satelitarnej, GIS, katastru, teledetekcji, kartografii. Nowości rynkowe, technologiczne, prawne, wydawnicze. Konferencje, targi, administracja.
reklama
strona główna rss
PRENUMERATA TRADYCYJNAPRENUMERATA CYFROWA
film
Studenci inwentaryzują budynek AGH
blog
DRONY DLA GEODETY

DRONY DLA GEODETY
NAWI

NAWI
NIWELATORY

NIWELATORY
TACHIMETRY

TACHIMETRY
SKANOWANIE LASEROWE

SKANOWANIE LASEROWE
BENTLEY GEOMAGAZYN

BENTLEY GEOMAGAZYN


reklama
reklama

Geoludzie



ABCDFGHKLMNOPRSŚTWZ

Wacław Kłopociński (1911-1997)


Urodził się w Kaliszu 15 października 1911 roku. Ukończył tam uznane Liceum Humanistyczne im. Adama Asnyka. W 1930 roku rozpoczął studia na Wydziale Geodezji Politechniki Warszawskiej, które ukończył w 1937 roku, uzyskując stopień inżyniera mierniczego. Praca dyplomowa na temat graficznego wyrównania aerotriangulacji była zarazem jego pierwszą publikacją wydrukowaną w "Przeglądzie Fotogrametrycznym" (1938). Już w czasie studiów zmuszony był do podjęcia pracy zawodowej. Pierwszym zadaniem, które wykonał (1934), była inwentaryzacja nieruchomości państwowych Komisariatu Rządu m. Warszawy. Pracował w Wydziale Technicznym Zarządu Miejskiego w Warszawie. W 1938 roku rozpoczął praktykę mierniczego przysięgłego, przerwaną przez wybuch wojny. Mierzył Suwałki i teren pod lotnisko w Nowogródku, wykonał niwelację i tachimetrię Wołomina, mierzył m.in. Warszawę, Augustów i Stoczek Łukowski. W latach 1940-44 wykonywał scalenia w rejonie Mińska Mazowieckiego. Po powstaniu warszawskim kierował odlewnią żeliwa, w której produkowano m.in. głowice do znaków triangulacyjnych i poligonizacyjnych. W 1945 roku otworzył biuro mierniczego przysięgłego, które wykonywało różnego rodzaju prace geodezyjne.

Z chwilą likwidacji profesji mierniczego przysięgłego objął stanowisko naczelnego inżyniera w Warszawskim Okręgowym Przedsiębiorstwie Mierniczym. W 1953 roku został starszym projektantem w przedsiębiorstwie "Energoprojekt", specjalizował się w projektowaniu urządzeń kontrolno-pomiarowych dla zapór wodnych. W 1964 roku został dyrektorem Warszawskiego Przedsiębiorstwa Geodezyjnego, stanowisko to zajmował aż do przejścia na emeryturę w 1978 roku. Był inicjatorem lub współinicjatorem wielu przedsięwzięć istotnych nie tylko dla warszawskiej geodezji, m.in. utworzenia Zespołu Uzgadniania Dokumentacji (1967), opracowywania mapy miasta w skali 1:500 z obowiązkiem zgłaszania zmian w celu aktualizacji (1967), przejścia na system nakładkowy (1971), uruchomienia pracowni fotogrametrycznej (1972), opracowania i wydania "Atlasu Warszawy" pierwszej tego typu publikacji dla stolicy (1975). Po przejściu na emeryturę zajmował się głównie rzeczoznawstwem majątkowym. Był także doradcą w Przedsiębiorstwie Eksportu Geodezji i Kartografii "Geokart", a w 1981 roku Główny Urząd Geodezji i Kartografii powołał go na szefa zespołu przygotowującego koncepcję katastru budynków. W latach 1955-59 i 1962-66 był prezesem Stowarzyszenia Geodetów Polskich, a w okresie 1962-66 wiceprezesem Rady Głównej Naczelnej Organizacji Technicznej. Został odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski. Był autorem wielu artykułów i kilku książek.
Tuż po wojnie napisał podręcznik do tachimetrii, a w okresie pracy w "Energoprojekcie" o pracach geodezyjnych przy projektowaniu elektrowni wodnych. W 1995 roku wydał "Wyceny nieruchomości miejskich - zasady i przykłady". Zmarł 18 marca 1997 roku. Oprac. JP











reklama

Geoludzie

nazwisko
reklama





© 2005-2019 Geodeta Sp. z o.o.
mapa stronyprenumeratareklamakontakt