wiadomościksięgarniaprenumeratareklamakontaktRODOpolityka prywatności
Najnowsze wydarzenia z dziedziny geodezji, nawigacji satelitarnej, GIS, katastru, teledetekcji, kartografii. Nowości rynkowe, technologiczne, prawne, wydawnicze. Konferencje, targi, administracja.
reklama
strona główna rss
PRENUMERATA TRADYCYJNAPRENUMERATA CYFROWA
film
Modelowanie Dębu Bartek
blog
DRONY DLA GEODETY

DRONY DLA GEODETY
NAWI

NAWI
NIWELATORY

NIWELATORY
TACHIMETRY

TACHIMETRY
SKANOWANIE LASEROWE

SKANOWANIE LASEROWE
BENTLEY GEOMAGAZYN

BENTLEY GEOMAGAZYN


reklama
reklama

Geoludzie



ABCDFGHKLMNOPRSŚTWZ

Stanisław Kluźniak (1891-1957)


Urodził się w Hebdowie Miechowskim 17 września 1891 roku. Represje za działalność ojca nauczyciela na rzecz nauczania w języku polskim powodują, że wielodzietna rodzina Kluźniaków przenosi się do Warszawy. Mimo biedy młody Stanisław kończy tam z odznaczeniem Gimnazjum Realne im. Wróblewskiego. Drogę na studia wyższe otworzyło mu zdanie matury w języku rosyjskim (z pierwszą lokatą) przed komisją szkoły kadetów w Warszawie. W 1914 roku ukończył w Moskwie Instytut Geodezyjny, utrzymując się w tym czasie z udzielania korepetycji i wykonywania drobnych prac pomiarowych. Wybuch I wojny światowej powoduje, że zostaje wcielony do armii rosyjskiej. Po wybuchu rewolucji Kluźniak przenosi się do Briańska, gdzie wraz z żoną, nauczycielką geografii, zorganizował polskie gimnazjum, którego krótko był dyrektorem. Wtedy też zaczyna się jego "pedagogiczna" droga, którą będzie podążał przez kolejne dziesięciolecia.

Już w 1918 roku powrócił do kraju na rozkaz Związku Wojskowego Polaków, którego był członkiem. Pomagał w zorganizowaniu Wydziału Geodezyjnego na Politechnice Warszawskiej, tworzył pierwsze przepisy techniczne dla prac urządzeniowo-rolnych. W latach 1918-22 wykładał na kursach mierniczych zorganizowanych przez Główny Urząd Ziemski oraz w Oficerskiej Szkole Topografów (triangulację). W 1918 r. współorganizował Koło Inżynierów Mierniczych przy Stowarzyszeniu Techników. Został starszym inspektorem w Głównym Urzędzie Ziemskim w Warszawie.

Współtworzył Państwową Szkołę Mierniczą (przemianowaną potem na Liceum Miernicze, a następnie na Technikum Geodezyjne), w której nauczał od 1922 roku, a w 1930 został jej dyrektorem (funkcję tę pełnił aż do śmierci). W latach 1923-30 prowadził na Politechnice Warszawskiej wykłady m.in. z rachunku wyrównawczego, geodezji niższej, komasacji gruntów. W 1928 roku habilitował się na tej uczelni i uzyskał stanowisko docenta.

W czasie okupacji niemieckiej był kierownikiem Wydziału Geodezyjnego i nauczycielem w Szkole Budownictwa Lądowego i Wodnego. Brał udział w tajnym nauczaniu. Działał w szeregach Armii Krajowej, pracując w Departamencie Odbudowy Delegatury Rządu. Pełnił funkcję przewodniczącego podziemnej Państwowej Komisji Egzaminacyjnej na Mierniczych Przysięgłych. Natychmiast po zakończeniu wojny najpierw zorganizował, a potem nauczał w liceum mierniczym. W 1946 roku został kierownikiem Katedry i Zakładu Geodezji II na Politechnice Warszawskiej. Był współorganizatorem katedry miernictwa na Wydziale Melioracji Rolnych w Szkole Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie. Jednocześnie był jej kierownikiem oraz dyrektorem technikum geodezyjnego w Warszawie. W 1948 roku uzyskał tytuł profesora zwyczajnego.

Stanisław Kluźniak jest autorem ponad stu publikacji z zakresu geodezji. Jako pierwszy podjął się wykonania opracowania na temat prac pomiarowych przy scaleniu gruntów - "Technika pomiarowa w pracach rolnych, czyli analiza poligonizacji i techniki scaleniowej" (1924) i "Komasacja i parcelacja" (1930). W 1928 roku opublikowano jego największe dzieło "Geodezja niższa", fundamentalną pozycję z zakresu geodezji stosowanej, z której uczyły się następne pokolenia polskich geodetów. W 1937 roku ukazała się jego książka pt. "Urbanizm", pierwsza obszerna polska publikacja na temat historii i rozwoju rozwiązań urbanistycznych. W 1953 wyszła 6-tomowa "Geodezja gospodarcza", której był współautorem i redaktorem, w 1954 - "Miernictwo budowlane", w 1957 - "Elementy geodezji", a rok później "Geodezja dla rolników".

Jest autorem licznych artykułów publikowanych na łamach przedwojennego "Przeglądu Mierniczego", a po wojnie "Przeglądu Geodezyjnego". Był współzałożycielem czasopism: "Przegląd Mierniczy", "Polityka Rolna" i "Przegląd Urbanistyczny" oraz organizatorem spółdzielni Technoplan, zajmującej się świadczeniem usług geodezyjnych. Zmarł 1 października 1957 roku w Warszawie.

Oprac. JP









reklama

Geoludzie

nazwisko
reklama





© 2005-2019 Geodeta Sp. z o.o.
mapa stronyprenumeratareklamakontakt