wiadomościksięgarniaprenumeratareklamakontaktRODOpolityka prywatności
Najnowsze wydarzenia z dziedziny geodezji, nawigacji satelitarnej, GIS, katastru, teledetekcji, kartografii. Nowości rynkowe, technologiczne, prawne, wydawnicze. Konferencje, targi, administracja.
reklama
strona główna rss
PRENUMERATA TRADYCYJNAPRENUMERATA CYFROWA
Testy skanera SPL w Kopenhadze
blog
DRONY DLA GEODETY

DRONY DLA GEODETY
NAWI

NAWI
NIWELATORY

NIWELATORY
TACHIMETRY

TACHIMETRY
SKANOWANIE LASEROWE

SKANOWANIE LASEROWE
BENTLEY GEOMAGAZYN

BENTLEY GEOMAGAZYN


reklama
reklama

Geoludzie



ABCDFGHKLMNOPRSŚTWZ

Bronisław Stanisław Piątkiewicz (1878-1966)


Prekursor polskiej fotogrametrii, profesor Politechniki Warszawskiej. Urodził się 14 września 1878 roku we wsi Babica nad Wisłokiem. W latach 1898-1900 studiował równolegle na Wydziale Inżynierii Lądowej Po­litechniki Lwowskiej oraz na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie (matematykę). Studia matematyczno-fizyczne kontynuował na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie. Po zdaniu egzaminu pedagogicznego, uczył w gimnazjach. Był także dyrektorem naukowym I Korpusu Kade­tów we Lwowie (1919-20). Jeszcze przed I wojną światową zaangażował się w harcerstwo. W czasie wojny kierował Komendą Krakowską, a na zjeździe w 1918 r., na którym utworzono ZHP, wszedł do Naczelnej Rady Harcerskiej.

Piątkiewicz wyspecjalizował się w fotogrametrii. W latach 1912-13 odbył kursy z tego zakresu w Wiedniu i Jenie. W roku 1924 zorganizował Oddział Fotogeodezyjny w Ministerstwie Robót Pu­blicznych w Krakowie, którym kierował do roku 1932. Jednym z osiągnięć tej jednostki było wykonanie stereofotogrametrycznego zdjęcia i opracowanie na autografie Wild A2 mapy Tatr Polskich w skali 1:10 000.
Piątkiewicz sporządził metodą fotogrametryczną mapę granicy polsko-rumuńskiej od Zaleszczyk do Okopów św. Trójcy. Uczestniczył także w pracach delimitacyjnych na południu Polski.

W 1926 roku rozpoczął wykłady z fotogrametrii na Poli­technice Warszawskiej i zorganizował na tej uczelni pracownię fotogrametryczną. W czasie II wojny światowej prowadził wykłady w Szkole Budownictwa Lądowego i Wodnego oraz w Państwowej Szkole Technicznej. Po wojnie kontynuował pracę na Politechnice. W 1946 r. otrzymał nominację na profesora zwyczajnego i objął funkcję kierownika Katedry Fotogrametrii, którą pełnił aż do 1960 r. W latach 1945-50 był dziekanem Wydziału Geodezyjnego i równocześnie – zastępcą dyrektora GINB (późniejszy IGiK). Aktywnie działał w Polskim Towarzy­stwie Fotogrametrycznym.
Zmarł po ciężkiej chorobie 4 grudnia 1966 r. Spoczął na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie.

Oprac. BS, Warszawa, kwiecień 2011 r. (na podstawie notki biograficznej autorstwa prof. Adama Linsenbartha w miesięczniku GEODETA, 12/2005, s.27).











reklama

Geoludzie

nazwisko
reklama





© 2005-2019 Geodeta Sp. z o.o.
mapa stronyprenumeratareklamakontakt