wiadomościksięgarniaprenumeratareklamakontaktRODOpolityka prywatności
Najnowsze wydarzenia z dziedziny geodezji, nawigacji satelitarnej, GIS, katastru, teledetekcji, kartografii. Nowości rynkowe, technologiczne, prawne, wydawnicze. Konferencje, targi, administracja.
reklama
strona główna rss
PRENUMERATA TRADYCYJNAPRENUMERATA CYFROWA
film
Kolebka Polski w chmurze punktów
blog
DRONY DLA GEODETY

DRONY DLA GEODETY
NAWI

NAWI
NIWELATORY

NIWELATORY
TACHIMETRY

TACHIMETRY
SKANOWANIE LASEROWE

SKANOWANIE LASEROWE
BENTLEY GEOMAGAZYN

BENTLEY GEOMAGAZYN


reklama
reklama

Geoludzie



ABCDFGHKLMNOPRSŚTWZ

Bronisław Stanisław Piątkiewicz (1878-1966)


Prekursor polskiej fotogrametrii, profesor Politechniki Warszawskiej. Urodził się 14 września 1878 roku we wsi Babica nad Wisłokiem. W latach 1898-1900 studiował równolegle na Wydziale Inżynierii Lądowej Po­litechniki Lwowskiej oraz na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie (matematykę). Studia matematyczno-fizyczne kontynuował na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie. Po zdaniu egzaminu pedagogicznego, uczył w gimnazjach. Był także dyrektorem naukowym I Korpusu Kade­tów we Lwowie (1919-20). Jeszcze przed I wojną światową zaangażował się w harcerstwo. W czasie wojny kierował Komendą Krakowską, a na zjeździe w 1918 r., na którym utworzono ZHP, wszedł do Naczelnej Rady Harcerskiej.

Piątkiewicz wyspecjalizował się w fotogrametrii. W latach 1912-13 odbył kursy z tego zakresu w Wiedniu i Jenie. W roku 1924 zorganizował Oddział Fotogeodezyjny w Ministerstwie Robót Pu­blicznych w Krakowie, którym kierował do roku 1932. Jednym z osiągnięć tej jednostki było wykonanie stereofotogrametrycznego zdjęcia i opracowanie na autografie Wild A2 mapy Tatr Polskich w skali 1:10 000.
Piątkiewicz sporządził metodą fotogrametryczną mapę granicy polsko-rumuńskiej od Zaleszczyk do Okopów św. Trójcy. Uczestniczył także w pracach delimitacyjnych na południu Polski.

W 1926 roku rozpoczął wykłady z fotogrametrii na Poli­technice Warszawskiej i zorganizował na tej uczelni pracownię fotogrametryczną. W czasie II wojny światowej prowadził wykłady w Szkole Budownictwa Lądowego i Wodnego oraz w Państwowej Szkole Technicznej. Po wojnie kontynuował pracę na Politechnice. W 1946 r. otrzymał nominację na profesora zwyczajnego i objął funkcję kierownika Katedry Fotogrametrii, którą pełnił aż do 1960 r. W latach 1945-50 był dziekanem Wydziału Geodezyjnego i równocześnie – zastępcą dyrektora GINB (późniejszy IGiK). Aktywnie działał w Polskim Towarzy­stwie Fotogrametrycznym.
Zmarł po ciężkiej chorobie 4 grudnia 1966 r. Spoczął na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie.

Oprac. BS, Warszawa, kwiecień 2011 r. (na podstawie notki biograficznej autorstwa prof. Adama Linsenbartha w miesięczniku GEODETA, 12/2005, s.27).











reklama

Geoludzie

nazwisko
reklama





© 2005-2019 Geodeta Sp. z o.o.
mapa stronyprenumeratareklamakontakt