wiadomościMiesięcznik GEODETAprenumeratareklamaksięgarniakontaktRODOpolityka prywatnościnewsletter
Najnowsze wydarzenia z dziedziny geodezji, nawigacji satelitarnej, GIS, katastru, teledetekcji, kartografii. Nowości rynkowe, technologiczne, prawne, wydawnicze. Konferencje, targi, administracja.
blog

Archiwum GEODETY


Regulamin internetowego Archiwum GEODETY


1995199619971998199920002001
2002200320042005200620072008
2009201020112012201320142015
2016201720182019202020212022
| Marzec 2004, Nr 3 (106) |


• Mierzymy wysoko – problem realizacji niekonwencjonalnej poziomej osnowy geodezyjnej • Rozmowa z prof. Milanem Konecnym, prezydentem Międzynarodowej Asocjacji Kartograficznej • Geoida z GPS – opracowanie globalnego modelu geoidy z kilkucentymetrową dokładnością • Jubileusz 50-lecia OPGK Koszalin • Zgodnie ...

powrót

Stanisław Latoś

Wysokie widoczne z daleka

Od ukazania się artykułu „Czy warto mierzyć tak wysoko” (GEODETA 11/2001) minęły przeszło 2 lata. Poruszany w nim problem realizacji niekonwencjonalnej poziomej osnowy geodezyjnej o dokładności i funkcjonalności osnowy szczegółowej III klasy (rozwiązywanej dotąd powszechnie w postaci sieci powierzchniowych) wywołał spore zainteresowanie. We wspomnianym artykule, opisującym doświadczenia zebrane z pomiarów w powiecie brzeskim, nie podano jednak zasad zakładania i funkcjonowania takiej osnowy oraz uwarunkowań, jakie muszą spełniać tereny, na których technologię tę możemy zastosować. Czynimy to teraz, po zakończeniu serii pomiarów przeprowadzonych na terenie powiatów łańcuckiego i tarnowskiego.

Koncepcja oraz warunki
Dzisiaj znane są różne sposoby realizacji osnów [11] – od bezpośrednich pomiarów geodezyjnych do technik satelitarnych. Metody te mogą być stosowane niezależnie, rozłącznie lub – obecnie najczęściej – łącznie. Wykorzystując zalety każdej z nich, dąży się do zakładania osnów jako zintegrowanych sieci geodezyjno-satelitarnych. Możliwość i zasadność oraz efekty zastosowania wymienionych technik uzależnione są zawsze od:
- celu, dla jakiego punkty tej osnowy będą wykorzystywane,
- warunków terenowych (i innych istniejących na obszarze zainteresowania),
- wielkości nakładów finansowych.
Główną rolę zarówno w projektowaniu, jak i funkcjonowaniu zakładanych w sposób niekonwencjonalny odgrywać będą obiekty wysokie (budowle sakralne i zabytkowe, wieże telekomunikacyjne i obserwacyjne, oraz budowle przemysłowe), a ściślej ich wybrane elementy, łatwe do jednoznacznej identyfikacji i widoczne ze znacznej odległości.
Osnowy te przypominać będą dawne sieci triangulacyjne, których punkty będą trwale zasygnalizowane, ale nie będzie możliwe wykonywanie na nich pomiarów bezpośrednich. Stąd zarówno wyznaczanie współrzędnych punktów, jak i korzystanie z nich przy zakładaniu prostych konstrukcji pomiarowych, dokonywać się będzie technikami uwzględniającymi te uwarunkowania, czyli za pomocą:
- wielokrotnych kątowych wcięć w przód (z istniejących w terenie punktów osnowy I i II klasy lub wyznaczonych równocześnie metodą satelitarną punktów pośrednich),
- wcięć wstecz (pojedynczych punktów lub kombinowanych wcięć niewielkich ich grup tworzących najczęściej sieci kątowo-liniowe).
Konstrukcja obiektów, ich lokalizacja oraz wymienione wyżej zasady zakładania i wykorzystywania takich osnów określają warunki terenowe, jakie muszą być spełnione, aby można było taką sieć założyć. I tak:
- teren powinien być pokryty stosunkowo gęstą siecią obiektów wysokich (dobrze widocznych nawet z odległych od nich miejsc) oraz mieć odpowiednią liczbę korzystnie rozmieszczonych punktów osnowy I i II klasy,
- niezbędna jest widoczność pomiędzy tymi obiektami i punktami, o którą łatwo w terenach pagórkowatych, słabo zurbanizowanych i niezalesionych lub słabo zalesionych. Punkty tak założonej osnowy mogą być wykorzystane do:
- nawiązań kątowych pomiarów szczegółowych, prowadzonych z punktów istniejącej osnowy pomiarowej,
- kontroli dokładności wyznaczenia położenia punktów dawnych osnów wykorzystywanych do pomiarów szczegółowych,
- zakładania punktów nowej osnowy pomiarowej (pojedyncze punkty lub ich niewielkie grupy).
Należy zaznaczyć, że zaproponowana koncepcja włączenia obiektów wysokich do osnowy geodezyjnej pojawiła się w związku z trudnościami, jakie występują przy korzystaniu z punktów zdezaktualizowanych osnów na terenie województwa małopolskiego.
Całą procedurę postępowania (konstrukcję sieci, zasady pomiaru i opracowania wyników) podporządkowano głównemu celowi przedsięwzięcia, czyli uzyskaniu współrzędnych punktów zlokalizowanych na obiektach wysokich. Pierwsze prace, jak już wspomniano, prowadzone były na obszarze powiatu brzeskiego [10]. Od 2001 roku w analogiczny sposób założono osnowę na terenie powiatów: łańcuckiego i tarnowskiego. Obecnie prowadzone są pomiary w powiatach gorlickim i bocheńskim. Do tego rozwiązania skłaniają się również starostowie z powiatów limanowskiego, nowosądeckiego i tatrzańskiego oraz dwóch powiatów województwa dolnośląskiego. Jest to istotne szczególnie ze względów finansowych, bowiem nie wszystkie powiaty stać na zakładanie osnów szczegółowych III klasy w sposób konwencjonalny. Aby przekonać tych, którzy do tej technologii nie mają jeszcze w pełni zaufania, w dalszej części przedstawiono efekty uzyskane przy jej zastosowaniu w powiecie łańcuckim i tarnowskim.

Pełna treść artykułu w marcowym wydaniu GEODETY

powrót

dodaj komentarz

KOMENTARZE Komentarze są wyłącznie opiniami osób je zamieszczających i nie odzwierciedlają stanowiska redakcji Geoforum. Zabrania się zamieszczania linków i adresów stron internetowych, reklam oraz tekstów wulgarnych, oszczerczych, rasistowskich, szerzących nienawiść, zawierających groźby i innych, które mogą być sprzeczne z prawem. W przypadku niezachowania powyższych reguł oraz elementarnych zasad kultury wypowiedzi administrator zastrzega sobie prawo do kasowania całych wpisów. Użytkownik portalu Geoforum.pl ponosi wyłączną odpowiedzialność za zamieszczane przez siebie komentarze, w szczególności jest odpowiedzialny za ewentualne naruszenie praw lub dóbr osób trzecich oraz szkody wynikłe z tego tytułu.

ładowanie komentarzy

Podnoszenie mostu na budowie Świątyni Opatrzności Bożej
czy wiesz, że...
© 2005-2022 Geodeta Sp. z o.o.
created by BRTSOFT

O nas

  • Właścicielem portalu Geoforum.pl jest Geodeta Sp. z o.o., wydawca miesięcznika GEODETA oraz serwisu egeodeta24.pl
  • Geoforum.pl jest portalem internetowym i obszernym kompendium wiedzy na tematy związane z geodezją, kartografią, katastrem, GIS-em, fotogrametrią i teledetekcją, nawigacją satelitarną itp. Od 2005 roku na bieżąco dostarcza informacji z powyższych dziedzin i umożliwia ich komentowanie.
  • GEODETA (Magazyn Geoinformacyjny) ukazuje się od czerwca 1995 roku i jest największym oraz najbardziej popularnym polskim miesięcznikiem prezentującym aktualne zagadnienia z zakresu: geodezji, kartografii, katastru, GIS-u, fotogrametrii i teledetekcji, nawigacji satelitarnej itp.
  • GEODETA cyfrowy to elektroniczna wersja tradycyjnego wydania miesięcznika. W serwisie egeodeta24.pl można zamawiać zarówno prenumeratę, jak i pojedynczne wydania

Zespół redakcyjny

  • Katarzyna Pakuła-Kwiecińska (redaktor naczelny)
  • Anna Wardziak (sekretarz redakcji)
  • Jerzy Przywara
  • Jerzy Królikowski (redaktor prowadzący Geoforum.pl)
  • Damian Czekaj
  • Bogdan Grzechnik

Kontakt

Geodeta Sp. z o.o.
02-541 Warszawa,
ul. Narbutta 40/20
tel. (22) 849-41-63, 646-87-44
redakcja@geoforum.pl
prześlij newsa

Prenumerata
prenumerata@geoforum.pl
egeodeta24@geoforum.pl
Reklama
k.kwiecinska@geoforum.pl

facebook twitter linkedIn Instagram RSS