wiadomościmapa firmprenumeratareklamakontaktciasteczka
Najnowsze wydarzenia z dziedziny geodezji, nawigacji satelitarnej, GIS, katastru, teledetekcji, kartografii. Nowości rynkowe, technologiczne, prawne, wydawnicze. Konferencje, targi, administracja.
reklama
strona główna rss
PRENUMERATA TRADYCYJNAPRENUMERATA CYFROWA
film
Ewolucja Uzupełniającej Mapy Polski
blog
NAWI

NAWI
DRONY DLA GEODETY

DRONY DLA GEODETY
BENTLEY GEOMAGAZYN

BENTLEY GEOMAGAZYN
TACHIMETRY

TACHIMETRY
SKANOWANIE LASEROWE

SKANOWANIE LASEROWE


reklama
reklama

Struktura organizacyjna

- «« « część 6 z 6



W latach 1927-1933 ze strukturą WIG związane były także Komitet Redakcyjny i redakcja kwartalnika „Wiadomości Służby Geograficznej”. Wprawdzie przewodniczącym Komitetu Redakcyjnego był szef WIG, ale czasopismo wydawane było wspólnie z Sekcją Geograficzną Towarzystwa Wiedzy Wojskowej. Dopiero od 1933 r. kwartalnik wydawał samodzielnie WIG i etatowo wchodził ono w skład instytutu.

Mimo licznych zmian organizacyjnych przeprowadzonych w instytucie w latach 20. w dalszym ciągu wielkim utrudnieniem był brak jednej siedziby, w której mieściłyby się wszystkie komórki. Gdy w 1930 r. WIG otrzymał budynek po Państwowych Zakładach Graficznych w Warszawie przy Alejach Jerozolimskich sytuacja lokalowa znacznie się poprawiła, choć nie została całkowicie rozwiązana.



W połowie 1932 r. szefem WIG został płk dypl. inż. Tadeusz Zieleniewski, jeden z najzdolniejszych oficerów okresu międzywojennego, wywodzący się z 1. Kompanii Kadrowej. Był wszechstronnie wykształcony, praktykował w instytutach geograficznych we Francji i Szwajcarii.
Zasługi Zieleniewskiego dla rozwoju Służby Geograficznej WP są znaczne. Wynikało to z fachowości, zmysłu organizacyjnego oraz autorytetu, jakim cieszył się u najwyższych władz wojskowych.

W 1932 r. w WIG zakończył się ponad dziesięcioletni okres poszukiwań, zmierzających do opracowania oryginalnych typów polskich map wojskowych. Podjęto wtedy intensywne działania, synchronizujące polowe prace topograficzne z działalnością wydawniczą i aktualnymi potrzebami państwa. W roku 1933 r. w instytucie powstał projekt sześcioletniego programu prac kartograficznych. Po uzgodnieniu projektu z oddziałami Sztabu Głównego WP, inspektorami armii, szefem fortyfikacji i wprowadzeniu pewnych zmian (dotyczących głównie przyśpieszenia prac nad mapą taktyczną Polski) stał się on podstawą opracowania w 1934 r. „Pięcioletniego Planu Prac WIG na lata 1934-1938”.

W ramach planu między innymi:

• sprowadzono z Anglii dwukolorowe maszyny offsetowe typu MAN o wydajności 1800 ark./godz.;
• wzmożono i rozszerzono prace fotogrametryczne. W latach 1932-1939 zdjęciami lotniczymi pokryto około 39% powierzchni Polski;
• dokonano zmiany organizacyjnej w zakresie pomiarów triangulacyjnych, polegającej na utworzeniu w Ministerstwie Komunikacji Biura Pomiarowego koordynującego wszystkie pomiary na terenie kraju, kierownikiem biura został szef Wydziału Triangulacyjnego WIG;
• zintensyfikowano prace nad wydawaniem opisów wojskowo-geograficznych według nowych ustaleń.

Kolejny plan, który obejmował lata 1939-1943, nie został zrealizowany ze względu na wybuch wojny.

W latach 30. ustaliła się także dwutorowa podległość WIG: pod względem administracyjnym i budżetowym jednostka podlegała Ministerstwu Spraw Wojskowych (na prawach departamentu), a pod względem operacyjnym i organizacyjnym – szefowi Sztabu Głównego WP. Zadania kartograficzne Głównego Inspektora Szkolenia wykonywano na polecenie szefa Sztabu Głównego WP.



Źródło: The Polish Institute, syg. akt B I 12f/2.

W 1935 r. WIG otrzymał nowoczesny budynek przy Alejach Jerozolimskich 91, wybudowany z funduszu kwaterunkowego WP, według projektu wybitnego architekta Antoniego Dygata (rozbudowa trwała aż do 1939 r.). Dzięki temu zdecydowanie poprawiły się warunki pracy. Można było wreszcie rozmieścić wszystkie komórki w jednym miejscu i zachować ciągi technologiczne. Budynek był nie tylko funkcjonalny, zatroszczono się również o jego wystrój, w westybulu znalazł się fresk „Bolesław Chrobry wytycza zachodnie granice Polski” (jeden z największych w Warszawie) namalowany przez znanych artystów Bolesława Cybisa i Jana Zamoyskiego. Bardzo stylowe meble znajdowały się w bibliotece, a uzupełniały je znaki zodiaku wykonane z drewna w Szkole Rękodzieła Artystycznego z Zakopanego.



Analizując rozwój struktury organizacyjnej polskiej wojskowej służby geograficznej, należy wspomnieć także o Referacie Kartograficznym Oddziału III Sztabu Głównego WP. Wprawdzie nie był on bezpośrednio związany z WIG, lecz decydował o zaopatrzeniu wojsk w mapy. Jego rola polegała na określaniu wielkości i zasięgów gromadzonych zapasów map oraz ustaleniu rejonów rozmieszczenia składnic map i systemu dostarczania map do wojsk.

© E. Sobczyński

część 6 z 6
«« « 1 2 3 4 5 6



dodaj komentarz

KOMENTARZE Komentarze są wyłącznie opiniami osób je zamieszczających i nie odzwierciedlają stanowiska redakcji Geoforum. Zabrania się zamieszczania linków i adresów stron internetowych, reklam oraz tekstów wulgarnych, oszczerczych, rasistowskich, szerzących nienawiść, zawierających groźby i innych, które mogą być sprzeczne z prawem. W przypadku niezachowania powyższych reguł oraz elementarnych zasad kultury wypowiedzi administrator zastrzega sobie prawo do kasowania całych wpisów. Użytkownik portalu Geoforum.pl ponosi wyłączną odpowiedzialność za zamieszczane przez siebie komentarze, w szczególności jest odpowiedzialny za ewentualne naruszenie praw lub dóbr osób trzecich oraz szkody wynikłe z tego tytułu.

komentarze menu_text_pl



reklama
reklama





2009 created by BRTSOFT.com
© 2005-2017 Geodeta Sp. z o.o.
mapa stronyprenumeratareklamakontakt