Głównym celem przeprowadzanej nowelizacji jest usprawnienie postępowań administracyjnych i skrócenie procedur związanych z realizacją procesu inwestycyjnego, a zwłaszcza z uzyskiwaniem decyzji środowiskowej. Wśród projektowanych rozwiązań znalazły się dwa związane z geodezją.
Po pierwsze, w ramach ułatwień proceduralnych, do wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach organowi wydającemu taką decyzję nie trzeba będzie przekazywać wypisów z rejestru gruntów. Jak uzasadniają projektodawcy, obecnie w wielu sytuacjach konieczne jest pozyskiwanie wielu takich wypisów (z więcej niż jednego starostwa), co stanowi dość istotne obciążenie dla inwestora (czasowe, bo zdobycie dokumentów może trwać nawet kilka miesięcy, i finansowe). Poza tym zdobyte na początku procedury wypisy z rejestru gruntów, pod koniec postępowania mogą być nieaktualne. Ponadto w postepowaniach o wydanie decyzji środowiskowych mniejsza liczba dokumentów będzie musiała być przechowywana i archiwizowana.
Po drugie, w projekcie zmodyfikowano pojęcie obszaru, na który będzie oddziaływać przedsięwzięcie, a co za tym idzie przymiot strony postępowania, uzależniając te pojęcia od podziału geodezyjnego terenu (granice działek ewidencyjnych), który nie powinien mieć wpływu na merytoryczne aspekty oddziaływania inwestycji.
Jak uzasadniano, 1 stycznia 2018 r. wprowadzono do ustawy
o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie... (ooś) przepis określający sposób ustalania obszaru oddziaływania przedsięwzięcia na potrzeby określania zasięgu kopii map ewidencyjnych i wypisów z EGiB i ustalania kręgu stron postępowania. Jedną z trzech samodzielnych przesłanek wystarczających do uznania danego terenu za znajdujący się w obszarze oddziaływania inwestycji jest okoliczność, że dane działki sąsiadują bezpośrednio z nieruchomością, na której ma być realizowane przedsięwzięcie, bez względu na to, na jakim obszarze tej nieruchomości będzie zlokalizowane przedsięwzięcie. W wielu przypadkach literalna wykładnia obowiązującego przepisu ustawy prowadziła do sytuacji, w których status strony przysługiwał wszystkim podmiotom posiadającym prawo rzeczowe do nieruchomości położonych w znacznej odległości – nawet kilku kilometrów – od terenu planowanej inwestycji, pomimo, że w sprawie nie zachodziły pozostałe przesłanki do uznania takiej osoby za stronę postępowania.
Niniejszy projekt przewiduje wprowadzenie odległości 100 m od granicy terenu, na którym planuje się realizację, jako podstawowej przesłanki do uznania tego terenu za obszar oddziaływania, ograniczając tym samym liczbę stron postępowania w sprawie decyzji środowiskowej.
Nowe rozwiązania miałyby obowiązywać po 14 dniach od daty ich ogłoszenia w Dzienniku Ustaw.
