Wkraczając w erę multi-GNSS

Od ponad 20 lat Międzynarodowa Służba GNSS (International GNSS Service, IGS) rozwija produkty oparte na sygnałach rejestrowanym z satelitów GPS i GLONASS. Większości użytkowników systemy te w pełni wystarczają do zaspokojenia potrzeb związanych z pozycjonowaniem lub nawigacją. Początek XXI wieku to jednak okres gwałtownego rozwoju nowych rozwiązań w segmencie nawigacji satelitarnej.
(...)

• Potencjał multi-GNSS w pozycjonowaniu

Liczba sygnałów i częstotliwości, jaką w niedalekiej przyszłości będą w stanie rejestrować odbiorniki naziemne, otworzy przed użytkownikami zupełnie nowe możliwości. Kluczową rolą, jaką może odegrać multi-GNSS, jest zwiększenie prawdopodobieństwa określenia wiarygodnej pozycji w kanionach miejskich, kopalniach odkrywkowych czy dolinach. Po wieloletnich badaniach nad obserwacjami i produktami dostarczanymi przez systemy GPS i GLONASS, nowe sygnały nawigacyjne tworzone są z jednej strony z myślą o zmniejszaniu wrażliwości na wielodrożność sygnału, z drugiej zaś – w taki sposób, aby zapobiec problemom z odbieraniem nawet słabego sygnału. Większa liczba satelitów i sygnałów nadawanych przez kolejne systemy skutkuje poprawą geometrii obserwacji, widoczną przez parametr rozmycia precyzji pozycjonowania (Dilutation of Precision), co przekłada się na większą dokładność określania pozycji. Pomaga również w skróceniu czasu zbieżności, jaki możemy uzyskać w technice PPP (Precise Point Positioning).

Galileo wykorzystuje częstotliwości mniej zaszumione, które przekładają się na prawie trzykrotny wzrost dokładnoś­ci pozycjonowania przy wykorzystaniu obserwacji kodowych.
(...)

• Natłok trudności

Liczne częstotliwości, sygnały i systemy czasu niosą za sobą równie dużo korzyści, co problemów, szczególnie w aspekcie bardzo dokładnych pomiarów geodezyjnych. Satelity, oprócz parametrów nadawanych sygnałów, różnią się budową (kształtem, rozmiarem korpusu i układem paneli słonecznych, własnościami materiałów wierzchnich), a także specyficznymi technologiami (np. sposobem orientacji satelity na orbicie w układzie Słońce–Ziemia–satelita). Powoduje to liczne trudności w tworzeniu uniwersalnych modeli orbit precyzyjnych (orbit wyznaczanych najczęściej w trybie postprocessingu na podstawie sygnału satelity), w tym w modelowaniu czynników perturbujących lot satelity, jak np. wpływ ciśnienia promieniowania słonecznego.

Międzynarodowa Służba GNSS obecnie nie dostarcza oficjalnych produktów orbit precyzyjnych (tzn. produktów opisujących ruch lub położenie satelitów) dla rozwiązania wielosystemowego zawierającego konstelacje satelitów Galileo, BeiDou, QZSS i NavIC. Jest to spowodowane głównie problemem w uzyskaniu dla wszystkich systemów dokładności porównywalnej z operacyjnymi produktami (tj. GPS i GLONASS).

Różnice w jakości można zauważyć nie tylko pomiędzy systemami, ale również pomiędzy...

Pełna treść artykułu w czerwcowym wydaniu miesięcznika GEODETA

• Zamów wersję papierową

• Zamów wersję cyfrową