Dziś (20 kwietnia) zakończyła się dwudniowa konferencja "GIS i GPS w praktyce" zorganizowana po raz drugi przez Państwową Wyższą Szkołę Zawodową w Chełmie. Tematyka spotkania została zdominowana przez zagadnienia nawigacyjno-satelitarne.
Poruszano kwestie nawigacyjne związane z ruchem lądowym, powietrznym i wodnym. Przedstawiciele poszczególnych "branż" chwalili się konkretnymi osiągnięciami w tej dziedzinie. Była mowa m.in. o zastosowaniach pomiarów różnicowych DGPS w rolnictwie precyzyjnym, problemie ustalania orientacji obiektów nawigacji, systemie monitorowania ruchu statków i informacji Unii Europejskiej (VTMIS) czy zastosowaniu odbiornika GPS z predykcją pozycji jako elementu systemu lądowania według wskazań przyrządów.
Chyba najciekawszy z punktu widzenia geodetów był temat dr. hab. Mariusza Figurskiego z Wojskowej Akademii Technicznej o koncepcji monitorowania sieci stacji referencyjnych w Polsce. Do tej pory skatalogowano współrzędne stacji permanentnych GPS (9 stacji EPN i 25 ASG-PL) na terenie Polski i oszacowano ich błędy średnie. W badanym okresie 10 miesięcy otrzymano średnie błędy: dX = 4 mm, dY = 3 mm i dZ = 4,5 mm. Istotniejsze jednak jest to, że współrzędne stacji GPS opublikowane przez GUGiK w załączniku nr 2 do zarządzenia GGK nr 20 z 18 listopada 2005 r. różniły się w niektórych przypadkach nawet o 3 cm z rzeczywistymi pomiarami. Podczas prac pojawił się poważny problem transformacji współrzędnych z układu IGS do ITRF. Zaproponowano trzy poziomy monitorowania sieci stacji referencyjnych, które można wykorzystać w ASG-EUPOS: final, rapid i ultra rapid. Procedury kontroli mają zapewnić niezawodność działania wszystkich stacji, a także pozwolą na oszacowanie faktycznej dokładności ich współrzędnych.
Więcej na temat monitorowania stacji referencyjnych w czerwcowym numerze GEODETY.
