GIOVE-B (Galileo In-Orbit Validation Element) wystrzelono 28 kwietnia 2008 roku. Celem misji było m.in. przetestowanie pasywnego masera wodorowego w przestrzeni kosmicznej, który wyznaczał czas z dokładnością do 1 sekundy na 3 miliony lat. Dla porównania zainstalowany na GIOVE-A zegar rubidowy miał 3 razy gorszą dokładność.
GIOVE-B testował także nadawanie sygnałów nawigacyjnych w specjalnie dopasowanej modulacji, tak aby systemy GPS i Galileo były względem siebie interoperacyjne.
Valter Alpe odpowiedzialny w ESA za misję GIOVE podkreśla, że oba aparaty z nawiązką spełniły pokładane w nich oczekiwania, o czym świadczy chociażby fakt, że pracowały na orbicie ponad 2 lata dłużej, niż pierwotnie zakładano.
Po wysłaniu na emeryturę satelitów GIOVE-A i -B konstelacja Galileo składa się z dwóch aparatów, tzw. walidacyjnych, które wystrzelono w październiku 2011 roku. Kolejne dwa mają do nich dołączyć we wrześniu br. Wstępna operacyjność Galileo, do której wymaganych jest 14 satelitów, ma być osiągnięta za dwa lata.