wiadomościksięgarniaprenumeratareklamakontaktRODOpolityka prywatności
Najnowsze wydarzenia z dziedziny geodezji, nawigacji satelitarnej, GIS, katastru, teledetekcji, kartografii. Nowości rynkowe, technologiczne, prawne, wydawnicze. Konferencje, targi, administracja.
reklama
strona główna rss
PRENUMERATA TRADYCYJNAPRENUMERATA CYFROWA
film
Lotnicza chmura punktów w najwyższej rozdzielczości
blog
DRONY DLA GEODETY

DRONY DLA GEODETY
NAWI

NAWI
TACHIMETRY

TACHIMETRY
SKANOWANIE LASEROWE

SKANOWANIE LASEROWE
BENTLEY GEOMAGAZYN

BENTLEY GEOMAGAZYN


reklama
reklama

Od Układ Warszawskiego do Partnerstwa dla Pokoju

- część 1 z 3 » »»


Na początku lat 60. gen. Naumienko podjął próbę wdrożenia do wykonywania zdjęć fotogrametrycznych (nie tylko w Polsce, ale też w innych krajach bloku wschodniego) samolotu polskiej produkcji MD-12FSP-PBL. Enerdowska wytwórnia Zeissa w Jenie zaprojektowała specjalną kamerę fotogrametryczną oraz aparat fotograficzny do zdjęć ukośnych (rozpoznawczych). W Bukareszcie podczas konferencji służb geodezyjnych państw socjalistycznych z udziałem Mongolii, Korei Płn. i Wietnamu (5-15 października 1962 r.) zorganizowano pokaz tego samolotu, przedstawiono również jego możliwości. Maszyna zyskała bardzo pozytywne oceny. Niestety, 17 września 1963 r. miała miejsce katastrofa wersji transportowej samolotu, w której zginęła cała załoga. Komisja Planowania przy Radzie Ministrów w lutym 1964 r. wstrzymała produkcję wszystkich wersji samolotu MD-1269. Prawdopodobnie jedną z przyczyn wstrzymania badań nad tym samolotem było zastrzeżenie tej dziedziny dla Związku Radzieckiego.

Do struktury dowodzenia Układ Warszawskiego włączono również oficerów Służby Topograficznej WP, którzy byli na stanowiskach starszych specjalistów Oddziału Topograficznego Zarządu Operacyjnego Zjednoczonego Sztabu Sił Zbrojnych UW – odpowiadali oni za koordynację zadań wykonywanych przez naszą służbę na rzecz układu koalicyjnego. W praktyce ich kontakt ze służbą był sporadyczny. Rosjanie, na podstawie materiałów źródłowych przekazywanych corocznie przez nas i pozostałe państwa, sami opracowywali mapy na obszar Polski i innych bratnich krajów. Świadczą o tym mapy, które pozostały w rosyjskich składnicach70 po wycofaniu w 1995 r. z Polski wojsk radzieckich – do ich druku używano cyrylicy.

W 1969 r. sformowano w Komorowie kolejną specjalistyczną jednostkę: Wojskowe Obserwatorium Astronomiczno-
-Grawimetryczne (WOAG). Miało to związek z ustaleniami 7. i 8. konferencji służb geodezyjnych państw socjalistycznych (1965 r. i 1968 r.) i budową w Europie przez Rosjan Jednolitej Astronomiczno--Geodezyjnej Sieci (JAGS). W celu założenia i wyrównania tej sieci służba w latach 1968-69 wykonała liniowy i kątowy pomiar bazy satelitarnej przechodzącej przez obszar naszego kraju w ramach budowy kosmicznej triangulacji Pułkowo-Poczdam-Sofia-Pułkowo.

Doświadczenia z interwencji wojsk UW w Czechosłowacji podczas Praskiej Wiosny (1968 r.) skutkowały gruntowną reorganizacją Służby Topograficznej WP polegającą na włączeniu i podporządkowaniu jednostek topograficznych wojskom operacyjnym. W 1970 r. oddziały topograficzne zmieniły etat, nazwę (na topogeodezyjne) i zostały włączone do poszczególnych okręgów wojskowych: 22 Samodzielny Oddział Topogeodezyjny – do Warszawskiego Okręgu Wojskowego z siedzibą w dotychczasowym garnizonie Komorowo, 19 Samodzielny Oddział Topogeodezyjny – do Śląskiego OW z siedzibą w Lesznie i 6 Samodzielny Oddział Topogeodezyjny – do Pomorskiego OW z miejscem stacjonowania w Toruniu. Jednostki te wyposażono w odpowiedni sprzęt: mobilne pracownie topograficzne (duże na podwoziu Star 660 i małe na podwoziu UAZ 452 – furgon), giroteodolity, radiodalmierze i 20-metrowe geodezyjne sygnały składane. Każda jednostka posiadała agregaty prądotwórcze oraz polowe warsztaty naprawy sprzętu. W planach wojennych przewidywano utworzenie podczas mobilizacji kolejnego samodzielnego oddziału topogeodezyjnego oraz zwiększenie stanu osobowego wszystkich jednostek topograficznych o 100%, gdyby miały one brać udział w zabezpieczeniu topograficznym operacji zaczepnej frontu polskiego71. Podczas ćwiczeń doskonalono jednostki w tzw. przenoszeniu współrzędnych na dalekie odległości, głównie na potrzeby polskich jednostek rakietowych, uzbrojonych w rakiety operacyjno-taktyczne i taktyczne. Wykonywano również wiele opracowań specjalnych na tzw. Zachodni Teatr Działań Wojennych, a składnice map planowały przemieszczenie zapasów na teren Niemiec.

część 1 z 3
1 2 3 » »»




reklama
reklama





2009 created by BRTSOFT.com
© 2005-2018 Geodeta Sp. z o.o.
mapa stronyprenumeratareklamakontakt