wiadomościksięgarniaprenumeratareklamakontaktRODOpolityka prywatnościnewsletter
Najnowsze wydarzenia z dziedziny geodezji, nawigacji satelitarnej, GIS, katastru, teledetekcji, kartografii. Nowości rynkowe, technologiczne, prawne, wydawnicze. Konferencje, targi, administracja.
blog

ZSRR, Bliskim Wsch. i Włochy

- «« « część 2 z 6 » »»




Skład osobowy oraz podstawowy sprzęt kompanii

Plutony pomiarowe Plutony reproduk. Plutony kartogr. Oddział interpret. zdjęć lotniczych Introligatornia Pluton gospodarczy Ogółem
Stan osobowy
Oficerowie 12 2 3 9 - 1 27
Podoficerowie 12 26 23 18 2 2 83
Kierowcy 12 8 5 5 1 7 38
Łącznicy 2 - - - - 6 8
Motocykliści 2 - - - - - 2
Razem 40 38 31 32 3 16 158
Sprzęt
Sam. teren. 8 2 1 1 1 1 14
Sam. willis 2 - - - - - 2
Sam.ciężar. 2 6 4 prac. 4 - 6 22
Razem 12 8 5 5 1 7 38

Pracą plutonów pomiarowych kierowali kpt. Bronisław Dzikiewicz oraz jego zastępca kpt. Stanisław Biesaga. Głównym zadaniem oddzialów było przygotowanie osnów geodezyjnych, tzn. zebranie odpowiedniego materiału geodezyjnego, wykonanie szkiców triangulacyjnych na mapach, a następnie wyznaczenie i sprawdzenie w terenie punktów triangulacyjnych.
Dowódcą plutonów reprodukcyjnych był kpt. Kazimierz Liber. Były one wyposażone w dwa zestawy drukarskie, składające się z dwóch przedrukarni i dwóch rotacyjnych dwukolorowych maszyn offsetowych. Cały sprzęt techniczny zamontowano w specjalnie przystosowanych do tych celów samochodach. Wydajność maszyn drukarskich wynosiła 10 000 map na 8 godz.

Z kolei w plutonie kartograficznego dowodzonym przez kpt. Marian Hełm-Pirgo funkcjonowały dwie pracownie kartograficzne, w których przygotowywano do reprodukcji mapy angielskie i niemieckie, robiono unacześnianie, wykonywano szkice terenowe oraz interpretowano zdjęcia lotnicze.

Pluton fotograficzny pracował pod dowództwem chor. Stefana Setkowskiego i miał do dyspozycji dwa zestawy wozów z odpowiednim wyposażeniem fotograficznym: w jednym zainstalowano aparat fotoreprodukcyjny, w drugim – ciemnię. Praca oddziału opierała się na materiałach otrzymanych z plutonu kartograficznego, prowadzono również retusz oraz wykonywano diapozytywy dla plutonu reprodukcyjnego.

W maju 1943 r. jednostki polskie ze Środkowego Wschodu, w tym 12. Kompania Geograficzna (31 maja 1943 r.), zostały przesunięte do północnego Iraku (w rejon Mosul – Kirkuk). Kompania zamieszkała w namiotach. Upały oraz intensywne szkolenie spowodowały pogorszenie zdrowia żołnierzy, a epidemia malarii i porażenia słoneczne były przyczyną wielu zgonów.

W tym czasie kompania otrzymała od Anglików specjalistyczny używany sprzęt: plutony pomiarowe – teodolity, kierownice, taśmy, tyczki; plutony reprodukcyjne – maszyny offsetowe, kopioramy; wszystko było zamontowane na samochodach firmy Leyland. Sprzęt ten był wykorzystywany do szkolenia i wykonywania podstawowych dokumentów bojowych.
Pułkownik Bronisław Dzikiewicz tak wspomina ten okres: W lipcu 1943 r. panowały tak duże upały, że zajęcia musieliśmy zaczynać bardzo wcześnie, od godziny dziewiątej do siedemnastej trwała przerwa, po czym do dwudziestej odbywało się znów szkolenie. W celu skontrolowania poziomu wyszkolenia założyliśmy na pustyni sieć triangulacyjną o bokach długości około 5 kilometrów. Pomiarowców pojedynczo woziłem na poszczególne punkty, gdzie każdy z nich musiał sam wykonać obserwację i obliczyć współrzędne stanowiska. Pomiarowcy kontynuowali również sporządzanie opisu terenu. Praca ta wykonywana w górskich terenach Kurdystanu, była bardzo ciężka i niebezpieczna. Zdołano ją zakończyć przed samym wyjazdem z Iraku do Palestyny, za co służba otrzymała pochwałę.

W czerwcu 1943 r., podczas pobytu na Środkowym Wschodzie, gen. Sikorski omówił z władzami brytyjskimi sprawę przegrupowania Armii Polskiej z Iraku – gdzie panowały straszliwe warunki na obszary korzystniejsze pod względem zdrowotnym – do Syrii lub Palestyny. Jednocześnie postanowiono, że ze składu armii zostanie wydzielony 2. Korpus Polski pod dowództwem gen. Andersa. Decyzja ta była podyktowana zamiarem włączenia do działań na froncie wschodnim całego Korpusu, w myśl wcześniejszych uzgodnień z dowództwami i sztabami brytyjskimi. Pozostałe jednostki i oddziały miały tworzyć bazę zaopatrzeniową, ewakuacyjną i szkoleniową. Nowa organizacja armii zaczęła obowiązywać 21 lipca 1943 r.; na tej podstawie Szefostwo Służby Geograficznej, 12. Kompanię Geograficzną i 312. Składnicę Map wcielono do 2 Korpusu Polskiego.

Przesunięcie korpusu rozłożono na sierpień i wrzesień. 12. Kompania otrzymała rozkaz ewakuacji we wrześniu, przegrupowanie trwało cztery dni i odbywało się w strasznym upale. W wyposażeniu plutonów reprodukcyjnych były olbrzymie samochody, dlatego tempo marszu nie przekraczało 30 kilometrów na godzinę. Po przybyciu do południowej Palestyny kompania zakwaterowała się w koszarach w pobliżu Morza Śródziemnego. Tam rozpoczęło się indywidualne szkolenie. Zakładano sieć triangulacyjną do strzelań artylerii oraz wykonywano zdjęcia topograficzne w skali 1:25 000 wybranych rejonów. W październiku 1943 r. odbyły się dziesięciodniowe ćwiczenia korpusu pod kryptonimem „Virille”, w których 12. Kompania Geograficzna zabezpieczała działania 4 Pułku Artylerii Lekkiej, w tym określała współrzędne stanowisk ogniowych i azymuty do strzelania. Między 6 października a 25 listopada kompania wykonała na zlecenie szefa służby geograficznej 9. armii angielskiej podkładową mapę w skali 1:50 000 pod budowę drogi łączącej Morze Martwe z Morzem Czerwonym. Praca polegała na wyznaczeniu metodą stolikową na obszarze 2700 km około 300 najbardziej charakterystycznych punktów terenowych. Punkty te po zidentyfikowaniu nanoszono na zdjęcia lotnicze, które następnie montowano w arkusze mapy w skali 1:50 000.

W listopadzie 1943 r. plutony pomiarowe na zlecenie angielskiej służby geograficznej zagęszczały w Palestynie osnowy geodezyjne w celu wykonania map topograficznych w skali 1:100 000. Pluton kartograficzny i plutony reprodukcyjne opracowały i drukowały mapy w różnych skalach na podstawie materiałów dostarczanych przez angielską służbę geograficzną. W połowie grudnia 1943 r. kompania w ramach 2. Korpusu przegrupowała się do Egiptu. Wojska zostały zakwaterowane w obozie Qassassin, położonym na pustyni w odległości 30 kilometrów na wschód od Ismaili. Jednostki korpusu zdały stary, wysłużony sprzęt i wyposażenie, a otrzymały nowy, zgodny z etatem. W oczekiwaniu na przetransportowanie do Włoch kontynuowano szkolenie.

Przewóz korpusu do Włoch organizowały władze brytyjskie, które dostarczyły odpowiednie środki transportowe. Do tego celu użyto również polskich statków m/s „Batory” i s/s „Pułaski”, a w skład zespołu okrętów wchodziły ORP „Kraków” i „Śląsk”. Ewakuacja odbywała się w kilku etapach. W pierwszym transporcie – 17 stycznia wyjechał dowódca kompanii kpt. Karol Zieliński wraz z 3 oficerami i 20 podoficerami oraz szeregowymi. Ewakuacja kompanii z Port Saidu do Włoch trwała bez mała dwa miesiące. W tym czasie do kompanii pozostającej w Egipcie włączono (pod względem gospodarczym i ewidencyjnym) oddział interpretacji zdjęć lotniczych. Sprzęt ewakuowano niezależnie od żołnierzy. Kompania po wylądowaniu w Tarencie zamieszkała w obozowisku w Santa Teresa (7 km od Tarentu), a po otrzymaniu sprzętu niezwłocznie przystąpiła do szkolenia i opracowywania map.
6 lutego 1944 r. część kompanii (drukarnię) oddelegowano do 13. Brytyjskiej Kompanii Geograficznej, która drukowała w trybie pilnym kilka arkuszy mapy w skali 1:25 000 rejonu południowych Włoch. Druk był jednobarwny (czarny), a objaśnienia umownych znaków tylko w języku angielskim.

część 2 z 6
«« « 1 2 3 4 5 6 » »»



dodaj komentarz

KOMENTARZE Komentarze są wyłącznie opiniami osób je zamieszczających i nie odzwierciedlają stanowiska redakcji Geoforum. Zabrania się zamieszczania linków i adresów stron internetowych, reklam oraz tekstów wulgarnych, oszczerczych, rasistowskich, szerzących nienawiść, zawierających groźby i innych, które mogą być sprzeczne z prawem. W przypadku niezachowania powyższych reguł oraz elementarnych zasad kultury wypowiedzi administrator zastrzega sobie prawo do kasowania całych wpisów. Użytkownik portalu Geoforum.pl ponosi wyłączną odpowiedzialność za zamieszczane przez siebie komentarze, w szczególności jest odpowiedzialny za ewentualne naruszenie praw lub dóbr osób trzecich oraz szkody wynikłe z tego tytułu.

komentarze menu_text_pl

Wapno - krajobraz po katastrofie
czy wiesz, że...
© 2005-2020 Geodeta Sp. z o.o.
created by BRTSOFT

O nas

  • Właścicielem portalu Geoforum.pl jest Geodeta Sp. z o.o., wydawca miesięcznika GEODETA oraz serwisu egeodeta24.pl
  • Geoforum.pl jest portalem internetowym i obszernym kompendium wiedzy na tematy związane z geodezją, kartografią, katastrem, GIS-em, fotogrametrią i teledetekcją, nawigacją satelitarną itp. Od 2005 roku na bieżąco dostarcza informacji z powyższych dziedzin i umożliwia ich komentowanie.
  • GEODETA (Magazyn Geoinformacyjny) ukazuje się od czerwca 1995 roku i jest największym oraz najbardziej popularnym polskim miesięcznikiem prezentującym aktualne zagadnienia z zakresu: geodezji, kartografii, katastru, GIS-u, fotogrametrii i teledetekcji, nawigacji satelitarnej itp.
  • GEODETA cyfrowy to elektroniczna wersja tradycyjnego wydania miesięcznika. W serwisie egeodeta24.pl można zamawiać zarówno prenumeratę, jak i pojedynczne wydania

Zespół redakcyjny

  • Katarzyna Pakuła-Kwiecińska (redaktor naczelny)
  • Anna Wardziak (sekretarz redakcji)
  • Jerzy Przywara
  • Bożena Baranek (szefowa Działu Prenumeraty)
  • Jerzy Królikowski (redaktor prowadzący Geoforum.pl)
  • Damian Czekaj
  • Bogdan Grzechnik

Kontakt

Geodeta Sp. z o.o.
02-541 Warszawa,
ul. Narbutta 40/20
tel. (22) 849-41-63, 646-87-44
redakcja@geoforum.pl
prześlij newsa

Prenumerata
prenumerata@geoforum.pl
b.baranek@geoforum.pl
Reklama
k.kwiecinska@geoforum.pl

facebook twitter linkedIn Instagram RSS