wiadomościksięgarniaprenumeratareklamakontaktRODOpolityka prywatności
Najnowsze wydarzenia z dziedziny geodezji, nawigacji satelitarnej, GIS, katastru, teledetekcji, kartografii. Nowości rynkowe, technologiczne, prawne, wydawnicze. Konferencje, targi, administracja.
reklama
strona główna rss
PRENUMERATA TRADYCYJNAPRENUMERATA CYFROWA
film
Najdokładniejsza mapa magnetyczna Ziemi
blog
DRONY DLA GEODETY

DRONY DLA GEODETY
NAWI

NAWI
TACHIMETRY

TACHIMETRY
SKANOWANIE LASEROWE

SKANOWANIE LASEROWE
BENTLEY GEOMAGAZYN

BENTLEY GEOMAGAZYN


reklama
reklama

Historia

- część 1 z 2 » »»


Od nakładek do n-warstw

Dariusz Gotlib, Robert Olszewski


Koncepcja gromadzenia danych przestrzennych na kilku „warstwach tematycznych” jest znacznie starsza niż narzędzia GIS. Dążenie do przedstawiania na mapach coraz większej liczby zjawisk, a także do ułatwienia analiz przestrzennych spowodowały rozwój nakładkowych sposobów opracowywania klasycznych map analogowych już w połowie XIX w. Jedną z najstarszych map, która może być potraktowana jako pierwowzór późniejszych map warstwowych, jest opracowanie wykonane pod koniec XVIII wieku przez francuskiego kapitana kartografa Luisa Alexandra Berthiera (1753-1815).

gis 

Mapa ta ilustrowała etapy ruchów wojsk podczas bitwy pod Yorktown (1781 r.).
W 1838 r. wydano atlas towarzyszący raportowi na temat kolejnictwa w Irlandii. Przedstawiono w nim gęstość zaludnienia obszarów wiejskich, typy gleb oraz natężenie ruchu nałożone na tę samą mapę podkładową.

Prawdziwy rozwój ręcznie rysowanych map nakładkowych nastąpił jednak dopiero w XX wieku, na przykład w 1923 r. opracowano dla Nowego Jorku nakładki o tematyce demograficznej i ekonomicznej. Dodatkowo wykonano mapę prezentującą wartość gruntów, co w rezultacie pozwoliło określić zależności między jego wartością a gęstością zaludnienia. W 1969 r. Ian L. McHarg (1920-2001) wydał książkę „Design with Nature”, w której zaprezentował „analogową” metodę planowania eksploatacji zasobów naturalnych i antropogenicznych przy wykorzystaniu map nakładkowych. Mapy tego typu powstawały także w Polsce, na przykład w 1966 r. Profesor Franciszek Uhorczak zastosował metodę nakładkową do tworzenia małoskalowej mapy użytkowania terenu w Polsce.
Ręczny sposób wykonywania map nakładkowych mógł znaleźć zastosowanie tylko dla niewielkich powierzchniowo projektów. Wraz z pojawieniem się w instytucjach cywilnych pierwszych komputerów zaczęły kiełkować pomysły zmierzające do pełnego lub częściowego zautomatyzowania niektórych procesów opracowywania map. Podczas gdy podstawowe zasady i metody tworzenia map nakładkowych nie uległy zmianie, dynamiczny rozwój komputerowej grafiki oraz urządzeń wyjściowych spowodował, że zaczęto poważnie interesować się bardziej zautomatyzowanymi technikami ich tworzenia.

Rozwój kartografii komputerowej i systemów informacji przestrzennej datuje się od początku lat 60. XX wieku. Pierwsze kroki poczynione zostały w 1964 r. na uniwersytecie harwardzkim, na którym profesor Howard T. Fisher (1903-79) założył Harvard Laboratory for Computer Graphics and Spatial Analysis (1964 r.). Tam wkrótce narodził się SYMAP (Synagraphic Mapping System), program do opracowania mapy w komputerze.

gisgis

Nazwa GIS przyjęta została od nazwy kanadyjskiego projektu CGIS (Canada Geographic Information System). Sam projekt zainicjowany został w 1963 r. dzięki staraniom Rogera Tomlinsona. Był to pierwszy system GIS mający objąć swoim zasięgiem cały kraj i zawierający informacje o "wszystkich potencjalnie produktywnych terenach Kanady" oraz o możliwościach wykorzystania terenu.

część 1 z 2
1 2 » »»




reklama
reklama





2009 created by BRTSOFT.com
© 2005-2018 Geodeta Sp. z o.o.
mapa stronyprenumeratareklamakontakt