wiadomościksięgarniaMiesięcznik GEODETAreklamakontaktRODOpolityka prywatnościnewsletter
Najnowsze wydarzenia z dziedziny geodezji, nawigacji satelitarnej, GIS, katastru, teledetekcji, kartografii. Nowości rynkowe, technologiczne, prawne, wydawnicze. Konferencje, targi, administracja.
blog

Gradient

- «« « część 3 z 5 » »»


Wstawienie do tego wzoru odpowiednich formuł na wartości przeciętne prowadzi, po kilku przekształceniach, do wyraźnego związku z pionowym gradientem przyspieszenia w miejscu określania odległości geoidy od quasi-geoidy, a mianowicie:

gdzie drugi składnik wyraża wpływ anomalii grawimetrycznej Bouguera. Anomalia ta zdefiniowana jest przez równanie:

gdzie k oznacza stałą grawitacji Newtona, s to gęstość utworów podpowierzchniowych i występuje również pionowy gradient przyspieszenia siły ciężkości. Skupmy uwagę na pierwszym składniku prawej strony omawianej różnicy wzniesień geoidy i quasi-geoidy. Mieszczący się tam pionowy gradient anomalii wolnopowietrznej można przedstawić następująco:

a więc jako anomalię pionowego gradientu. Gradient pionowy siły ciężkości GP określany jest na stanowisku na powierzchni Ziemi, normalny GQ – w punkcie Q leżącym na wysokości normalnej nad elipsoidą poziomową. Nie jest on identyczny z punktem P , bo wysokość normalną odkładamy od elipsoidy, nie od geoidy, i po normalnej, a nie rzeczywistej linii pionu. Powołując się na rys. 1 (opublikowany w pozycji Barlik i inni, 1999), powiemy, że punkt P dzieli od punktu Q anomalia wysokości, czyli odstęp telluroidy od powierzchni Ziemi.


Rys. 2 Izolinie wpływu anomalii gradientu pionowego na odstęp geoidy i quasi-geoidy w okolicach Grybowa (podane w milimetrach)

Ilustracją wywodów jest rys. 2, na którym przedstawiono izolinie wpływu anomalii gradientu pionowego na odstęp N - z w okolicach Grybowa pod Nowym Sączem, gdzie zlokalizowane jest geodezyjne pole testowe Politechniki Warszawskiej. Punkt PW10 leży w bezpośrednim sąsiedztwie Ośrodka Szkoleniowego PW. W tym podgórskim terenie wysokości n.p.m. zawierają się w granicach od ok. 300 m do ok. 700 m. Zauważmy, że wkład anomalii gradientu sięga 15 mm, zatem jest nie do pominięcia w czasie badania tzw. geoidy sub-centymetrowej. Pod Warszawą wkład anomalii gradientu pionowego do wzniesienia geoidy nad quasi-geoidę jest o wiele mniejszy, bo sięga zaledwie 0,25 mm.
Wymaganą dokładność określania pionowego gradientu przyspieszenia określa się przez zastosowanie prawa przenoszenia się błędów średnich. Stąd otrzymamy:

Można dociec, że dla założenia błędu różnicy odstępów nie większego niż 1 mm i wzniesienia stanowiska nad powierzchnią odniesienia – 100 m, błąd określenia pionowego gradientu nie powinien przekraczać 1960 Etweszy. Dla wysokości 500 m błąd dopuszczalny maleje do ok. 80 Etweszy. Są to wartości łatwe do uzyskania nowoczesnym sprzętem grawimetrycznym.

część 3 z 5
«« « 1 2 3 4 5 » »»



dodaj komentarz

KOMENTARZE Komentarze są wyłącznie opiniami osób je zamieszczających i nie odzwierciedlają stanowiska redakcji Geoforum. Zabrania się zamieszczania linków i adresów stron internetowych, reklam oraz tekstów wulgarnych, oszczerczych, rasistowskich, szerzących nienawiść, zawierających groźby i innych, które mogą być sprzeczne z prawem. W przypadku niezachowania powyższych reguł oraz elementarnych zasad kultury wypowiedzi administrator zastrzega sobie prawo do kasowania całych wpisów. Użytkownik portalu Geoforum.pl ponosi wyłączną odpowiedzialność za zamieszczane przez siebie komentarze, w szczególności jest odpowiedzialny za ewentualne naruszenie praw lub dóbr osób trzecich oraz szkody wynikłe z tego tytułu.

komentarze menu_text_pl

Skanowanie szlaku kolejowego
czy wiesz, że...
© 2005-2021 Geodeta Sp. z o.o.
created by BRTSOFT

O nas

  • Właścicielem portalu Geoforum.pl jest Geodeta Sp. z o.o., wydawca miesięcznika GEODETA oraz serwisu egeodeta24.pl
  • Geoforum.pl jest portalem internetowym i obszernym kompendium wiedzy na tematy związane z geodezją, kartografią, katastrem, GIS-em, fotogrametrią i teledetekcją, nawigacją satelitarną itp. Od 2005 roku na bieżąco dostarcza informacji z powyższych dziedzin i umożliwia ich komentowanie.
  • GEODETA (Magazyn Geoinformacyjny) ukazuje się od czerwca 1995 roku i jest największym oraz najbardziej popularnym polskim miesięcznikiem prezentującym aktualne zagadnienia z zakresu: geodezji, kartografii, katastru, GIS-u, fotogrametrii i teledetekcji, nawigacji satelitarnej itp.
  • GEODETA cyfrowy to elektroniczna wersja tradycyjnego wydania miesięcznika. W serwisie egeodeta24.pl można zamawiać zarówno prenumeratę, jak i pojedynczne wydania

Zespół redakcyjny

  • Katarzyna Pakuła-Kwiecińska (redaktor naczelny)
  • Anna Wardziak (sekretarz redakcji)
  • Jerzy Przywara
  • Jerzy Królikowski (redaktor prowadzący Geoforum.pl)
  • Damian Czekaj
  • Bogdan Grzechnik

Kontakt

Geodeta Sp. z o.o.
02-541 Warszawa,
ul. Narbutta 40/20
tel. (22) 849-41-63, 646-87-44
redakcja@geoforum.pl
prześlij newsa

Prenumerata
prenumerata@geoforum.pl
egeodeta24@geoforum.pl
Reklama
k.kwiecinska@geoforum.pl

facebook twitter linkedIn Instagram RSS