Choć QGIS można pobierać i używać bez opłat licencyjnych, jego rozwój wymaga pracy programistów, testerów i tłumaczy. Potrzebne są także środki na usuwanie błędów, dokumentację, infrastrukturę techniczną oraz poprawę bezpieczeństwa.
Rozwój QGIS wspiera już wiele zagranicznych instytucji publicznych. Na liście członków wspierających nadal brakuje jednak polskich urzędów i jednostek państwowych, mimo że program jest powszechnie wykorzystywany w krajowej administracji. Decyzja QGIS Polska może być więc dobrym przykładem również dla sektora publicznego.
– Warto bowiem wspomnieć, iż organy państwa i samorządu mogą płacić za zamknięte oprogramowanie komercyjne, ale mogą też przeznaczać środki na wdrożenie, utrzymanie i rozwój rozwiązań otwartych (z ang. FOSS) – mówi Jarosław Sadowski, członek Stowarzyszenia QGIS Polska. – Jeżeli wolne oprogramowanie spełnia wymagania funkcjonalne pracowników, wybór nie powinien być uzależniony wyłącznie od przyzwyczajenia do określonej marki czy konkretnego produktu. Należy brać pod uwagę całkowite koszty, możliwość zmiany dostawcy oraz zasady celowego i oszczędnego wydatkowania środków publicznych – dodaje.
Wspieranie projektów takich jak QGIS można zatem traktować zarówno jako przejaw odpowiedzialności społecznej, jak i finansowej. Zamiast wydawać pieniądze wyłącznie na prawo do korzystania z zamkniętego produktu, instytucja może współfinansować narzędzie dostępne później dla wszystkich użytkowników – w całej Polsce, ale i na całym świecie.
Tego typu podejście wpisuje się również w europejskie i polskie dążenia do zwiększania niezależności cyfrowej. Otwarte oprogramowanie ogranicza uzależnienie od pojedynczych producentów, ułatwia kontrolę nad kodem i danymi oraz pozwala rozwijać kompetencje na lokalnym rynku. Znaczenie tego podejścia rośnie wraz ze zmianami geopolitycznymi i spadkiem zaufania do dotychczasowych globalnych partnerów technologicznych.
QGIS Polska opublikowało krótki poradnik przedstawiający możliwości finansowego wspierania projektu
