Sentinel-1A został wystrzelony 3 kwietnia 2014 roku jako pierwszy satelita programu Copernicus. Wyposażony był w radar z syntetyczną aperturą (SAR) działający w paśmie C i obrazował powierzchnię Ziemi w dzień i w nocy, niezależnie od warunków pogodowych. Choć jego misję planowano pierwotnie na 7 lat, satelita znacznie przekroczył te oczekiwania, wykazując się wyjątkową trwałością.
Dane z satelity Sentinel-1A – podobnie jak w przypadku innych misji programu Copernicus – sÄ… udostÄ™pniane bezpÅ‚atnie i otwarcie użytkownikom na caÅ‚ym Å›wiecie. WspierajÄ… badania naukowe, analizy klimatyczne, monitorowanie rolnictwa, bezpieczeÅ„stwo morskie oraz dziaÅ‚ania humanitarne. ZdjÄ™cia radarowe zgromadzone podczas pracy satelity zostaÅ‚y zarchiwizowane i bÄ™dÄ… stanowić podstawÄ™ dla przyszÅ‚ych badaÅ„ oraz procesów decyzyjnych.
Ważną częścią misji była współpraca z bliźniaczym satelitą Sentinel-1B wystrzelonym 25 kwietnia 2016 roku. Przez ponad pięć lat satelity pozwoliły zbudować największą na świecie bazę otwartych danych radarowych. Wspólna praca została jednak przerwana 23 grudnia 2021 roku z powodu wystąpienia anomalii związanej z zasilaniem elektroniki radaru na satelicie Sentinel-1B, która uniemożliwiła dalsze pozyskiwanie danych. Po kilku próbach odzyskania satelity, misja została oficjalnie zakończona 3 sierpnia 2022 roku. Od tamtego momentu Sentinel-1A zyskał szczególnie znaczenie i odpowiadał w dużej mierze za utrzymanie europejskich zdolności radarowej obserwacji Ziemi.
Obecnie program kontynuujÄ… nowe satelity Sentinel-1C oraz Sentinel-1D. DziaÅ‚ajÄ… w tandemie, krążąc po orbicie w odlegÅ‚oÅ›ci 180º od siebie, co pozwala osiÄ…gnąć globalny zasiÄ™g i skrócić czas dostarczania danych. Poza sprawdzonym radarem SAR w paÅ›mie C, oba aparaty wyposażono w nowoczesny system automatycznej identyfikacji statków (AIS), dziÄ™ki czemu rejestrujÄ…c obrazy powierzchni Ziemi w wysokiej rozdzielczoÅ›ci, poprawiajÄ… również wykrywanie i Å›ledzenie statków na obszarach morskich.
