Głównym celem mojej podróży edukacyjnej (3–7 lipca br.) było poznanie historycznego układu wysokościowego Normaal Amsterdams Peil (NAP) oraz jego kluczowego powiązania z polskim układem PL-EVRF2007-NH.
Najważniejszym punktem wyjazdu było dotarcie do symbolicznego serca amsterdamskiego systemu wysokościowego. Odwiedziłem most Eenhoornsluis na kanale Korte Prinsengracht, gdzie znajduje się ostatni z oryginalnych marmurowych bloków osadzonych w 1683 r.
Ten historyczny artefakt, zwany „Huddesteen”, to biały marmurowy kamień wmurowany w północne czoło śluzy. Jest on świadectwem początków układu Amsterdams Peil (AP), pierwowzoru obecnego NAP. Z tablic informacyjnych na miejscu wynika, że poziome linie na blokach wskazywały poziom dziewięciu stóp i pięciu cali (2,676 m) ponad ówczesnym AP, odniesionym do średniego poziomu wody w zatoce IJ w 1683 roku. Ujrzenie na własne oczy ponad trzystuletniej ciągłości tego wysokościowego punktu odniesienia było niesamowitym doświadczeniem.
Ponadto zaznajomiłem się z tablicami opisującymi ewolucję AP w NAP. Normaal Amsterdams Peil (NAP) jest obecnie obowiązującym geodezyjnym poziomem odniesienia (H = 0,000) dla polskiego układu wysokościowego PL-EVRF2007-NH, będącego naszą realizacją europejskiego układu odniesienia wysokości EVRF2007.
Po wcześniejszym poznaniu hiszpańskiego systemu NMMA wizyta w Amsterdamie stanowiła doskonałe dopełnienie wiedzy o europejskich układach odniesienia.
