wiadomościksięgarniaprenumeratareklamakontaktRODOpolityka prywatności
Najnowsze wydarzenia z dziedziny geodezji, nawigacji satelitarnej, GIS, katastru, teledetekcji, kartografii. Nowości rynkowe, technologiczne, prawne, wydawnicze. Konferencje, targi, administracja.
reklama
strona główna rss
PRENUMERATA TRADYCYJNAPRENUMERATA CYFROWA
film
World Trade Center w obiektywie Stanisława Nazalewicza
blog
SKANOWANIE LASEROWE

SKANOWANIE LASEROWE
DRONY DLA GEODETY

DRONY DLA GEODETY
NAWI

NAWI
TACHIMETRY

TACHIMETRY
BENTLEY GEOMAGAZYN

BENTLEY GEOMAGAZYN


reklama
reklama

Geoludzie



ABCDFGHKLMNOPRSŚTWZ

Michał Odlanicki-Poczobutt (1910-2004)


Urodził się w Poczobutach (na ziemi grodzieńskiej) 31 marca 1910 roku. Uczęszczał do gimnazjum oo. jezuitów w Wilnie i państwowego gimnazjum humanistycznego w Grodnie, które ukończył w 1929 r. W 1934 roku ukończył studia na Wydziale Geodezyjnym Politechniki Warszawskiej. Tematem pracy dyplomowej była rozszerzalność termiczna drutów Jäderina. W latach 1934-35 odbył służbę wojskową w Szkole Podchorążych Rezerwy Artylerii we Włodzimierzu Wołyńskim. Pracę zawodową rozpoczął jeszcze przed służbą w wojsku, w 1934 roku w urzędzie wojewódzkim w Białymstoku.

Po skończeniu służby wojskowej przeniósł się do Krakowa. W latach 1935-38 pracował tamtejszym urzędzie wojewódzkim. Zajmował się pracami scaleniowymi, geodezyjnymi i planowaniem przestrzennym. W 1938 roku został mierniczym przysięgłym i przeniósł się do Biura Regionalnego Planu Zabudowania Okręgu Krakowskiego. W 1939 roku ukazała się jego pierwsza publikacja „Scalenia rolne jako realizacja programowego zagospodarowania obszaru”. Jego pomysł dotyczący wykorzystania zdjęć lotniczych w pracach scaleniowych zastosowała firma FOTOLOT. Brał udział w kampanii wrześniowej jako podporucznik 6. pułku artylerii lekkiej Armii Kraków. Po kapitulacji trafił do obozu jenieckiego w Bochni, z którego wypuszczono go po czterech miesiącach. Wrócił do Krakowa, założył własne biuro pomiarowe i prowadził różnorodne prace geodezyjne na terenie miasta i okolic.

W latach 1941-43 wykładał w Szkole Górniczo-Hutniczo-Mierniczej na Krzemionkach w Krakowie. W 1942 roku cudem uniknął aresztowania przez gestapo i wywózki do obozu w Oświęcimiu. Po wojnie był jednym z organizatorów Wydziału Zabudowy Osiedli w Ministerstwie Rolnictwa i Regionalnej Dyrekcji Planowania Przestrzennego Krakowa, której był najpierw wicedyrektorem, a w latach 1948-49 dyrektorem. W latach 1949-50 był wiceprzewodniczącym Wojewódzkiej Komisji Planowania Gospodarczego w Krakowie. Organizował polskie powojenne szkolnictwo wyższe. Był adiunktem (1945 r.) w Katedrze Geodezji Politechniki Śląskiej (wtedy mieściła się w Krakowie), a w latach 1945-51 pracował w Oddziale Geodezyjnym Akademii Górniczej. Był również organizatorem i kierownikiem Katedry Urządzeń Rolnych. W 1951 roku został profesorem nadzwyczajnym na Akademii Górniczo-Hutniczej, w 1960 profesorem zwyczajnym. Michał Odlanicki-Poczobutt był współorganizatorem Wydziału Geodezji Górniczej na Akademii. W latach 1951-54 był prodziekanem, a w 1954 roku i w latach 1960-64 jego dziekanem. Był prorektorem Akademii Górniczo-Hutniczej w latach 1954-56, a w okresie 1969-79 dyrektorem Instytutu Geodezji (od 1972 r. Instytutu Geodezji Górniczej i Przemysłowej). Od 1951 roku był także członkiem Komitetu Geodezji Polskiej Akademii Nauk, pełniąc w nim funkcje wiceprzewodniczącego i przewodniczącego.

Od 1983 roku był członkiem korespondentem PAN, a od 1989 roku członkiem rzeczywistym oraz członkiem Polskiej Akademii Umiejętności. W 1997 roku otrzymał tytuł doktora honoris causa Akademii Rolniczo-Technicznej w Olsztynie. Należał do licznych stowarzyszeń zawodowych. Działał między innymi w Międzynarodowej Asocjacji Geodezji (IAG) i Międzynarodowej Federacji Geodetów (FIG). Autor wielu podręczników do geodezji i ponad 260 opracowań i publikacji naukowych z dziedziny planowania przestrzennego, geodezji, informatyki, historii geodezji, ochrony środowiska (m.in. „Koncepcja Karpackiego Parku Krajobrazowego”, 1971 r.; „Zagadnienia geodezyjne w planowaniu przestrzennym i ochronie środowiska z uwzględnieniem regionu nowosądeckiego”, 1972 r.). W latach 70. pracował nad koncepcją systemu informatycznego TEREN. Zajmował się m.in. automatyzacją procesów sporządzania przestrzennych modeli terenu na podstawie map warstwicowych i metodyką zakładania sieci geodezyjnych.

Autor jednego z rozdziałów „Historii nauki polskiej” dotyczącego dziejów polskiej geodezji i kartografii. Wykształcił kilka pokoleń polskich geodetów. Był promotorem 16 przewodów doktorskich i opiekunem studenckich kół naukowych. Długoletni szef Rady Naukowej Instytutu Geodezji i Kartografii w Warszawie oraz Komisji Wydawniczej na AGH. Radny miasta Krakowa, przewodniczył Komisji Oświaty i Kultury. Działacz Towarzystwa Miłośników Wilna i Ziemi Wileńskiej. Odznaczony Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski. W 2000 roku senat AGH nadał mu tytuł „Zasłużony dla Akademii Górniczo-Hutniczej”. Autorytet naukowy, człowiek darzony powszechnym szacunkiem zarówno w kraju, jak i za granicą.
Zmarł 3 października 2004 roku.

Oprac. JP









reklama

Geoludzie

nazwisko
reklama





2009 created by BRTSOFT.com
© 2005-2018 Geodeta Sp. z o.o.
mapa stronyprenumeratareklamakontakt