Witold Prószyński urodził się w 1942 r. w Warszawie. Po ukończeniu Liceum Ogólnokształcącego im. Juliusza Słowackiego (1959 r.) rozpoczął studia na Wydziale Geodezji i Kartografii Politechniki Warszawskiej. W 1963 r. uzyskał tytuł zawodowy magistra inżyniera geodety (specjalność geodezja inżynieryjno-przemysłowa). Pracę dyplomową z zakresu zastosowań geodezyjnego rachunku wyrównawczego wykonał w katedrze kierowanej przez prof. Stefana Hausbrandta. Po odbyciu dodatkowych studiów na Wydziale Inżynierii Budowlanej PW uzyskał w 1969 r. tytuł zawodowy inżyniera budownictwa.

W 1964 r. został zatrudniony w Katedrze Geodezji Inżynieryjno-Przemysłowej WGiK PW. W KGiP – przeobrażonej później w Zakład o tej samej nazwie (ZGIP) działający w ramach Instytutu Geodezji Gospodarczej – przeszedł przez kolejne szczeble stanowisk akademickich: asystenta (1965), adiunkta (1973), profesora nadzwyczajnego (1992) oraz profesora zwyczajnego (2001).
Na Wydziale Geodezji i Kartografii PW pełnił funkcje m.in. dziekana (2002–2005, 2008–2012), prodziekana ds. naukowych (1996–2001), kierownika Zakładu Geodezji Inżynieryjno-Przemysłowej (1991–2008) oraz kierownika Zakładu Geodezji Inżynieryjnej i Pomiarów Szczegółowych (2008-2010).

W 1973 r. uzyskał stopień naukowy doktora nauk technicznych (praca doktorska pt. „Wstępne analizy dokładnościowe geodezyjnych konstrukcji realizacyjnych”), w 1980 r. – doktora habilitowanego (temat rozprawy: „Cechy geometryczne zbioru punktów obiektu oraz dokładność ich wyznaczenia na podstawie geodezyjnych pomiarów inżynieryjnych”), a w 1993 r. – tytuł profesora w zakresie dyscypliny geodezja i kartografia.
Obszarem działalności naukowo-badawczej prof. Witolda Prószyńskiego była problematyka związana z kształtowaniem metodologicznych podstaw geodezyjnych pomiarów inżynieryjnych. Uwidaczniała się ona w opracowaniach poświęconych teorii niezawodności sieci geodezyjnych, teoretycznym i praktycznym aspektom operowania układem odniesienia w badaniu przemieszczeń, a także metodom analiz dokładności tyczenia. Ponadto profesor zajmował się zagadnieniami odporności układów obserwacyjnych na błędy grube.

W trakcie swej działalności na uczelni utrzymywał ścisły kontakt z praktyką geodezyjną. W latach 1971–1980 był zatrudniony w Zespole Studiów i Postępu Technicznego Przedsiębiorstwa „Geoprojekt”, biorąc udział w doskonaleniu metod pomiarów realizacyjnych i pomiarów przemieszczeń obiektów inżynierskich. Dzięki wieloletnim kontaktom z Warszawskim Przedsiębiorstwem Geodezyjnym uczestniczył w charakterze konsultanta m.in. w obsłudze geodezyjnej budowy mostów podwieszanych w Warszawie i Gdańsku.

Był członkiem m.in. Komitetu Geodezji PAN, Stowarzyszenia Geodetów Polskich, Państwowej Rady Geodezyjnej i Kartograficznej oraz Międzynarodowej Unii Geodezyjnej (IUG). W latach 1988–2001 pełnił funkcję sekretarza naukowego Grupy Studiów C „Deformation Analysis” w Komisji 6. „Engineering Surveys” Międzynarodowej Federacji Geodetów (FIG).

Wypromował 10 doktorów. Przygotował wiele recenzji opracowań naukowych do czasopism zagranicznych i krajowych, recenzji projektów badawczych, a także opinii w przewodach doktorskich, habilitacyjnych i postępowaniach o nadanie tytułu naukowego profesora. Jego osiągnięcia naukowe zostały uhonorowane licznymi nagrodami, m.in. rektora PW i ministerialnymi.

Pełniejszy życiorys prof. Witolda Prószyńskiego oraz obszerny wywiad z nim można znaleźć w jubileuszowej publikacji pt. „Poczet Profesorów”.

Zmarł 18 września 2025 r.

Autor zdjęcia: Stanisław Nazalewicz