wiadomościksięgarniamapa firmprenumeratareklamakontaktciasteczka
Najnowsze wydarzenia z dziedziny geodezji, nawigacji satelitarnej, GIS, katastru, teledetekcji, kartografii. Nowości rynkowe, technologiczne, prawne, wydawnicze. Konferencje, targi, administracja.
reklama
strona główna rss
PRENUMERATA TRADYCYJNAPRENUMERATA CYFROWA
film
Dron prześwietla budynek za pomocą wi-fi
blog
NAWI

NAWI
TACHIMETRY

TACHIMETRY
SKANOWANIE LASEROWE

SKANOWANIE LASEROWE
DRONY DLA GEODETY

DRONY DLA GEODETY
BENTLEY GEOMAGAZYN

BENTLEY GEOMAGAZYN


reklama
reklama

Struktura organizacyjna

- «« « część 6 z 6



W latach 1927-1933 ze strukturą WIG związane były także Komitet Redakcyjny i redakcja kwartalnika „Wiadomości Służby Geograficznej”. Wprawdzie przewodniczącym Komitetu Redakcyjnego był szef WIG, ale czasopismo wydawane było wspólnie z Sekcją Geograficzną Towarzystwa Wiedzy Wojskowej. Dopiero od 1933 r. kwartalnik wydawał samodzielnie WIG i etatowo wchodził ono w skład instytutu.

Mimo licznych zmian organizacyjnych przeprowadzonych w instytucie w latach 20. w dalszym ciągu wielkim utrudnieniem był brak jednej siedziby, w której mieściłyby się wszystkie komórki. Gdy w 1930 r. WIG otrzymał budynek po Państwowych Zakładach Graficznych w Warszawie przy Alejach Jerozolimskich sytuacja lokalowa znacznie się poprawiła, choć nie została całkowicie rozwiązana.



W połowie 1932 r. szefem WIG został płk dypl. inż. Tadeusz Zieleniewski, jeden z najzdolniejszych oficerów okresu międzywojennego, wywodzący się z 1. Kompanii Kadrowej. Był wszechstronnie wykształcony, praktykował w instytutach geograficznych we Francji i Szwajcarii.
Zasługi Zieleniewskiego dla rozwoju Służby Geograficznej WP są znaczne. Wynikało to z fachowości, zmysłu organizacyjnego oraz autorytetu, jakim cieszył się u najwyższych władz wojskowych.

W 1932 r. w WIG zakończył się ponad dziesięcioletni okres poszukiwań, zmierzających do opracowania oryginalnych typów polskich map wojskowych. Podjęto wtedy intensywne działania, synchronizujące polowe prace topograficzne z działalnością wydawniczą i aktualnymi potrzebami państwa. W roku 1933 r. w instytucie powstał projekt sześcioletniego programu prac kartograficznych. Po uzgodnieniu projektu z oddziałami Sztabu Głównego WP, inspektorami armii, szefem fortyfikacji i wprowadzeniu pewnych zmian (dotyczących głównie przyśpieszenia prac nad mapą taktyczną Polski) stał się on podstawą opracowania w 1934 r. „Pięcioletniego Planu Prac WIG na lata 1934-1938”.

W ramach planu między innymi:

• sprowadzono z Anglii dwukolorowe maszyny offsetowe typu MAN o wydajności 1800 ark./godz.;
• wzmożono i rozszerzono prace fotogrametryczne. W latach 1932-1939 zdjęciami lotniczymi pokryto około 39% powierzchni Polski;
• dokonano zmiany organizacyjnej w zakresie pomiarów triangulacyjnych, polegającej na utworzeniu w Ministerstwie Komunikacji Biura Pomiarowego koordynującego wszystkie pomiary na terenie kraju, kierownikiem biura został szef Wydziału Triangulacyjnego WIG;
• zintensyfikowano prace nad wydawaniem opisów wojskowo-geograficznych według nowych ustaleń.

Kolejny plan, który obejmował lata 1939-1943, nie został zrealizowany ze względu na wybuch wojny.

W latach 30. ustaliła się także dwutorowa podległość WIG: pod względem administracyjnym i budżetowym jednostka podlegała Ministerstwu Spraw Wojskowych (na prawach departamentu), a pod względem operacyjnym i organizacyjnym – szefowi Sztabu Głównego WP. Zadania kartograficzne Głównego Inspektora Szkolenia wykonywano na polecenie szefa Sztabu Głównego WP.



Źródło: The Polish Institute, syg. akt B I 12f/2.

W 1935 r. WIG otrzymał nowoczesny budynek przy Alejach Jerozolimskich 91, wybudowany z funduszu kwaterunkowego WP, według projektu wybitnego architekta Antoniego Dygata (rozbudowa trwała aż do 1939 r.). Dzięki temu zdecydowanie poprawiły się warunki pracy. Można było wreszcie rozmieścić wszystkie komórki w jednym miejscu i zachować ciągi technologiczne. Budynek był nie tylko funkcjonalny, zatroszczono się również o jego wystrój, w westybulu znalazł się fresk „Bolesław Chrobry wytycza zachodnie granice Polski” (jeden z największych w Warszawie) namalowany przez znanych artystów Bolesława Cybisa i Jana Zamoyskiego. Bardzo stylowe meble znajdowały się w bibliotece, a uzupełniały je znaki zodiaku wykonane z drewna w Szkole Rękodzieła Artystycznego z Zakopanego.



Analizując rozwój struktury organizacyjnej polskiej wojskowej służby geograficznej, należy wspomnieć także o Referacie Kartograficznym Oddziału III Sztabu Głównego WP. Wprawdzie nie był on bezpośrednio związany z WIG, lecz decydował o zaopatrzeniu wojsk w mapy. Jego rola polegała na określaniu wielkości i zasięgów gromadzonych zapasów map oraz ustaleniu rejonów rozmieszczenia składnic map i systemu dostarczania map do wojsk.

© E. Sobczyński

część 6 z 6
«« « 1 2 3 4 5 6



dodaj komentarz

KOMENTARZE Komentarze są wyłącznie opiniami osób je zamieszczających i nie odzwierciedlają stanowiska redakcji Geoforum. Zabrania się zamieszczania linków i adresów stron internetowych, reklam oraz tekstów wulgarnych, oszczerczych, rasistowskich, szerzących nienawiść, zawierających groźby i innych, które mogą być sprzeczne z prawem. W przypadku niezachowania powyższych reguł oraz elementarnych zasad kultury wypowiedzi administrator zastrzega sobie prawo do kasowania całych wpisów. Użytkownik portalu Geoforum.pl ponosi wyłączną odpowiedzialność za zamieszczane przez siebie komentarze, w szczególności jest odpowiedzialny za ewentualne naruszenie praw lub dóbr osób trzecich oraz szkody wynikłe z tego tytułu.

komentarze menu_text_pl



reklama
reklama





2009 created by BRTSOFT.com
© 2005-2017 Geodeta Sp. z o.o.
mapa stronyprenumeratareklamakontakt