wiadomościksięgarniamapa firmprenumeratareklamakontaktciasteczka
Najnowsze wydarzenia z dziedziny geodezji, nawigacji satelitarnej, GIS, katastru, teledetekcji, kartografii. Nowości rynkowe, technologiczne, prawne, wydawnicze. Konferencje, targi, administracja.
reklama
strona główna rss
PRENUMERATA TRADYCYJNAPRENUMERATA CYFROWA
film
Modelowanie Dębu Bartek
blog
TACHIMETRY

TACHIMETRY
SKANOWANIE LASEROWE

SKANOWANIE LASEROWE
DRONY DLA GEODETY

DRONY DLA GEODETY
NAWI

NAWI
BENTLEY GEOMAGAZYN

BENTLEY GEOMAGAZYN


reklama
reklama

Galileo


Nazwa: Galileo
Kraj rozwijający system: Unia Europejska oraz Norwegia i Korea Południowa
Aktualna liczba satelitów: 22 (stan na 1 stycznia 2018 r.)
Docelowa liczba satelitów: 30
Liczba orbit: 3
Inklinacja orbity: 56°
Wysokość orbity: 23 616 km
Okres obiegu Ziemi: 14 godzin 21 min
Ogłoszenie pełnej operacyjności: 2020 r. (częściowa operacyjność w 2016 r.)
Zajmowane częstotliwości: E1 (1559-1591 MHz), E6 (1260-1300 MHz), E5a+E5b (1176,45-1207,14 MHz)

Historia
W latach 90. Europa zaczęła sobie zdawać sprawę z tego, jak ważne są technologie satelitarne. Przyczyniło się to do opracowania założeń polityki kosmicznej dla Europy. Jednym z jej elementów jest system wspomagania satelitarnego EGNOS, a drugim Galileo.

Pierwsza etap budowy Galileo (tzw. faza definicji) rozpoczął się 19 lipca 1999 i zakończył 22 listopada 2000 r. W tym czasie przeanalizowano potrzeby przyszłych użytkowników systemu i określono techniczne, ekonomiczne i programowe aspekty realizacji projektu. Drugi etap (faza rozwoju) rozpoczął się w 2002 roku. Obejmował on szczegółowe zdefiniowanie parametrów technicznych i opracowanie projektu segmentów: naziemnego, kosmicznego i użytkownika. Jego zwieńczeniem było wystrzelenie 28 grudnia 2005 roku GIOVE-A (Galileo In-Orbit Validation Element), pierwszego testowego satelity Galileo. Aparat skonstruowano w brytyjskich zakładach Surrey Satellite Technology Ltd. Drugi europejski satelita nawigacyjny (GIOVE-B) znalazł się na orbicie trzy lata później – 27 kwietnia 2008 r. Aparat zbudowano w zakładach EADS Astrium.

Start GIOVE-A (fot. ESA)

Trzecia faza zakłada ukończenie budowy systemu i ogłoszenie jego pełnej operacyjności. Początkowo planowano, że uda się to osiągnąć już w 2010 roku. Pierwszym czynnikiem, który opóźnił prace, były spory o sposób finansowania projektu. Część udziałowców chciała, by koszty przedsięwzięcia pokryły instytucje Unii Europejskiej, a inni – by system budowany był w ramach partnerstwa publiczno-prywatnego. Po wielu latach sporów zdecydowano się na pierwszy wariant, co umożliwiło rozpisanie przetargu na budowę 4 satelitów Galileo fazy walidacyjnej (IOV). Wystrzelenie pierwszych dwóch, po wielokrotnym przekładaniu, odbyło się 21 października 2011 roku. Był to równocześnie pierwszy przypadek wystrzelenia satelitów z centrum kosmicznego w Gujanie Francuskiej za pomocą rosyjskiej rakiety nośnej Sojuz.

Pod koniec 2009 roku pojawiły się kolejne problemy z budową systemu. Komisja Europejska zdecydowała, że na razie zamówi tylko 14, a nie – jak wcześniej planowano – 27 satelitów fazy pełnej operacyjności (FOC). Oficjalną przyczyną jest chęć pozostawienia sobie możliwości unowocześnienia i modyfikacji późniejszych satelitów. Nieoficjalnym powodem są jednak kłopoty finansowe – ocenia się, że na dokończenie budowy Galileo w budżetach UE i ESA brakuje nawet 1 mld euro.

Satelita Galileo fazy FOC

Kolejnym problemem trapiącym europejski system nawigacji jest konflikt z chińskim Compassem (znanym także jako Beidou-2). Gdy Chińczycy zrezygnowali ze współpracy przy budowie Galileo i rozpoczęli opracowywanie własnego systemu, okazało się, że chcą do tego celu wykorzystywać częstotliwości bliskie zarezerwowanym na potrzeby europejskiego rozwiązania. Wielomiesięczne dwustronne negocjacje– jak dotąd – nie przynoszą żadnych rezultatów. Jeśli problem ten nie zostanie rozwiązany, użytkownicy usług autoryzowanych obu systemów (w przypadku Galileo – Regulowanego Serwisu Publicznego) będą musieli liczyć się z okresowymi zakłóceniami.

21 października 2011 roku z centrum kosmicznego w Gujanie Francuskiej z powodzeniem wystrzelono dwa pierwsze operacyjne satelity Galileo. Aparaty nazwano Thijn i Natalia na cześć zwycięzców konkursu rysunkowego Komisji Europejskiej dla dzieci (pochodzą oni odpowiednio z Belgii i Bułgarii). Kolejne dwa znalazły się w kosmosie rok później.

Cztery sprawne aparaty pozwalają już na wyznaczenie pozycji, ale są one widoczne na niebie jednocześnie tylko przez kilka godzin. Pierwszy oficjalny fiks Galileo udało się osiągnąć 12 marca 2013 r. Eksperyment przeprowadzono w laboratorium ESTEC w holenderskiej miejscowości Noordwijk. Dokładność tak wyznaczonych współrzędnych wynosiła od 10 do 15 metrów. Biorąc pod uwagę nie w pełni jeszcze rozwiniętą infrastrukturę Galileo, wyniki te były zgodne z oczekiwaniami specjalistów z ESA.

Sukces ten zapoczątkował serię testów walidacji orbitalnej. Oficjalnie zakończono je w lutym 2014 r. Wykazały one, że dokładność wyznaczania pozycji z wykorzystaniem dwóch częstotliwości wyniosła 8 m w poziomie i 9 m w pionie (prawdopodobieństwo: 95%). Choć nie są to jeszcze tak dobre wyniki, jak w innych systemach nawigacji, to należy pamiętać, że osiągnięto je wyłącznie z czterema satelitami o niekorzystnym układzie na niebie. Jeśli zaś chodzi o współdziałający z aparatami Galileo system poszukiwania i ratownictwa, w 77% przypadkach sygnał alarmowy udało się zlokalizować z dokładnością nie gorsza niż 2 km, a w 95% – do 5 km. Wszystkie alerty docierały do odpowiedniego centrum najpóźniej w ciągu 1,5 minuty, choć wymagania postawione przed systemem dopuszczały nawet 10 min.

22 sierpnia 2014 roku wystrzelono pierwsze satelity Galileo bloku pełnej operacyjności (FOC – Full Operational Capability) zbudowane przez niemiecko-brytyjskie konsorcjum firm OHB i SSTL. Wskutek usterki w rakiecie nośnej Sojuz aparaty trafiły jednak na nieprawidłową orbitę – eliptyczną zamiast kołowej. Zamiast na pułapie 23 222 km satelity znalazły się na wysokości od 13 713 km do 25 900 km, do tego inaczej, niż planowano, nachylonej do płaszczyzny równika. Seria manewrów przeprowadzonych najpierw na satelicie nr 5, a później nr 6 sprawiła, że orbity stały się bardziej kołowe. Wskutek braku wystarczającej ilości paliwa przywrócenie zakładanych parametrów było niemożliwe. Obecnie trwają badania, które mają sprawdzić, na ile te zabiegi wpłyną na użyteczność satelitów Galileo.

17 listopada 2016 roku do wystrzelenia satelitów Galileo po raz pierwszy wykorzystano nie – jak dotychczas – rosyjską rakietę Sojuz, ale specjalnie zmodyfikowaną francuską Ariane. Tę drugą wyróżnia możliwość transportu aż czterech aparatów Galileo jednocześnie, co ma znacznie przyspieszyć budowę tego systemu. Kolejny taki start odbył się 12 grudnia 2017 r.

15 grudnia 2016 roku Komisja Europejska ogłosiła inicjalną operacyjność pierwszych usług Galileo:
• Serwisu Otwartego (Open Service, OS) – powszechnie dostępnego, bezpłatnego serwisu zapewniającego dokładny pomiar czasu i pozycji.
• Serwisu Regulowanego Publicznie (Public Regulated Service, PRS) – serwisu bezpłatnego dla członków Unii Europejskiej zapewniającego organom administracji państwowej, władzom odpowiedzialnym za ochronę cywilną oraz bezpieczeństwo narodowe dokładny pomiar czasu i pozycji bazujący na dodatkowych kodowanych sygnałów (odseparowanych od innych) w celu zagwarantowania jakości i ciągłości usług. Usługa umożliwi rozwinięcie w krajach UE aplikacji, które ulepszą instrumenty wykorzystywane przy walce z nielegalnym eksportem i migracją.
• Serwisu Poszukiwania i Ratownictwa (Search and Rescue Service, SAR) – powszechnie dostępnego dla wszystkich zainteresowanych, bezpłatnego serwisu zapewniającego precyzyjną lokalizację i komunikację zwrotną pomiędzy wysyłającym sygnał ratunkowy a operatorem usługi.

Przyszłość
Pełna operacyjność europejskiego systemu nawigacji satelitarnej ma zostać ogłoszona w 2020 roku. Sygnały Galileo pozwolą wówczas na autonomiczne wyznaczanie pozycji na całym świecie. Z kolei wykorzystywane razem z sygnałami GPS pozwolą na znacznie dokładniejszy pomiar przy gorszej widoczności nieba, np. w „,miejskich kanionach”, lesie czy w obniżeniach terenu. Do 2020 roku Galileo powinien oferować pięć usług. Oprócz trzech wymienionych wyżej będą to również:
• Serwis Bezpieczeństwa Życia (Safety of Life Service, SoL) – powszechnie dostępny pod warunkiem stosowania odbiorników posiadających odpowiednie certyfikaty, bezpłatny serwis zapewniający dokładny pomiar czasu i pozycji (dokładność lokalizacji jak w Serwisie Otwartym) z gwarancją jakości i dokładności sygnału. Będzie posiadał funkcję ostrzegania użytkownika o wadliwym działaniu systemu.
• Serwis Komercyjny (Commercial Service, CS) – serwis płatny zapewniający pomiary o zwiększonej precyzji (dzięki wykorzystaniu dwóch dodatkowych sygnałów kodowych) oraz gwarancję jakości i dokładności sygnału. Będzie posiadał funkcję ostrzegania użytkownika o wadliwym działaniu systemu zapewniając tym samym większą wiarygodność.

Przeczytaj więcej o zaletach systemu Galileo oraz jego usługach





reklama
reklama





2009 created by BRTSOFT.com
© 2005-2017 Geodeta Sp. z o.o.
mapa stronyprenumeratareklamakontakt