wiadomościmapa firmprenumeratareklamakontaktciasteczka
Najnowsze wydarzenia z dziedziny geodezji, nawigacji satelitarnej, GIS, katastru, teledetekcji, kartografii. Nowości rynkowe, technologiczne, prawne, wydawnicze. Konferencje, targi, administracja.
reklama
strona główna rss
PRENUMERATA TRADYCYJNAPRENUMERATA CYFROWA
film
Skanowanie szlaku kolejowego
blog
NAWI

NAWI
DRONY DLA GEODETY

DRONY DLA GEODETY
BENTLEY GEOMAGAZYN

BENTLEY GEOMAGAZYN
TACHIMETRY

TACHIMETRY
SKANOWANIE LASEROWE

SKANOWANIE LASEROWE


reklama
reklama

Zmiany organizacji

- «« « część 2 z 8 » »»



Czynnikami decydującymi, które wpłynęły na kierunki rozwoju wojskowej służby topograficznej i cywilnych służb geodezyjnych było wydanie 30 marca 1945 r. przez Krajową Radę Narodową dekretu o pomiarach kraju i organizacji miernictwa oraz uchwały Ogólnopolskiego Zjazdu Geodetów i Geografów, który odbył się 30 czerwca i 1 lipca 1945 r. w Warszawie. W Zjeździe uczestniczyli wybitni kartografowie, geodeci oraz geografowie i geolodzy, między innymi: prof. Eugeniusz Romer, prof. Edward Warchałowski, prof. Jerzy Loth, prof. Bolesław Olszewicz, dr Stanisław Pietkiewicz, a także oficerowie Wojskowego Instytutu Geograficznego. Na mocy wymienionego dekretu całą odpowiedzialność za prowadzenie pomiarów podstawowych, opracowanie jednolitej mapy gospodarczej kraju i prowadzenie katastru gruntowego przejął nowo utworzony Główny Urząd Pomiarów Kraju. W gestii Wojskowego Instytutu Geograficznego pozostało wykonywanie map topograficznych i specjalnych dla celów obronności.

Powstała zupełnie nowa sytuacja, odmienna od tej, w okresie międzywojennym, kiedy to w Polsce nie było centralnego organu geodezyjnego, który by planował, koordynował i nadzorował prace geodezyjne.

Szczupły zespół oficerów i pracowników WIG oraz brak wyposażenia technicznego uniemożliwiały rozwijanie szerszej działalności ukierunkowanej na zaspokajanie zapotrzebowania armii na mapy topograficzne oraz znacznie ograniczały wykonanie prac kartograficznych. W tym okresie wojsko korzystało głównie z map rosyjskich, niemieckich, często wykonywanych jeszcze podczas wojny.

W lipcu 1945 r. zmieniła się także organizacja instytucji centralnych Wojska Polskiego. W miejsce dotychczasowego Sztabu Głównego powołano Sztab Generalny WP. Zmiany te objęły również Wojskowy Instytut Geograficzny, który 24 sierpnia 1945 r. został przeformowany na tzw. etat pokojowy. Nowa organizacja nie różniła się w zasadzie od poprzedniej, zamieniono jedynie część etatów wojskowych na cywilne. Przewidywano zatrudnienie 118 żołnierzy i 197 pracowników cywilnych. Faktycznie stan osobowy WIG w sierpniu 1945 r. był znacznie mniejszy i wynosił 128 osób, w tym 47 oficerów, 8 podoficerów, 21 szeregowych i 52 pracowników. W grudniu tego roku zatrudnienie wzrosło do 207 osób (w tym 61 oficerów, 10 podoficerów, 33 szeregowych i 103 pracowników), nadal jednak występowały duże braki personelu.

Wśród kadry o specjalności technicznej znaczącą część stanowili oficerowie geografowie przedwojennego WIG. 11 października 1945 r. z 36 oficerów technicznych aż 12 wywodziło się z korpusu przedwojennego. Byli to (w nawiasie miejsce pobytu podczas okupacji): kpt. Kazimierz Engwert (kraj), kpt. Jakub Kuligowski (Woldenberg), kpt. Franciszek Nowicki (kraj), mjr Józef Rychlewski (Węgry), mjr Bronisław Słupeczański (Murnau), kpt. Alfons Stryszek (Murnau), kpt. Bolesław Tuora (kraj), kpt. Stanisław Czarnecki (Rumunia), kpt. Lucjan Lejman (Węgry), kpt. Józef Schefer (Woldenberg).

W latach 1946 i 1947 powrócili do kraju z Wielkiej Brytanii kolejni oficerowie, w tym: mjr Tadeusz Bukład, mjr Konstanty Gembalski, mjr Franciszek Biernacki, mjr Bronisław Dzikiewicz, kpt. Bazyli Dowhyluk, ppłk Antoni Zawadzki oraz płk Tadeusz Zieleniewski – ostatni szef WIG z okresu międzywojennego. Ten wybitny fachowiec, podobnie jak mjr Franciszek Biernacki, niestety, z przyczyn politycznych nie został przyjęty do służby. Obaj pracowali jako wykładowcy na Politechnice Warszawskiej, gdzie odnieśli duże sukcesy dydaktyczne i naukowe.

W sierpniu 1946 r. ze względu na ogrom zadań stojących przed wojskową służbą geograficzną związanych z wytyczaniem przebiegu granicy polsko-radzieckiej, rozszerzono strukturę i organizację WIG (etat nr 29/2) o wydziały pomiarów geodezyjnych i fotogrametrycznych. Kolejną zmianę wprowadzono w kwietniu 1947 r., wówczas w skład WIG wchodziły:

? Kierownictwo: szef – płk Teodor Numienko, zastępca szefa ds. technicznych – ppłk Bolesław Tuora, zastępca szefa ds. politycznych – mjr Jerzy Turczyk;
? Wydział Pomiarów Geodezyjnych: szef – mjr Bronisław Dzikiewicz;
? Wydział Topograficzny: szef – mjr Kazimierz Engwert;
? Wydział Fotogrametryczny: szef – ppłk Stanisław Burzyński;
? Wydział Kartograficzny: szef – ppłk Witold Ziss;
? Wydział Graficzny: szef – ppłk Lucjan Lejman;
? Centralna Składnica Map: szef – kpt. Mikołaj Krywol;
? Biuro Wojskowe przy Głównym Urzędzie Pomiarów Kraju: szef – mjr Józef Chabros.



Struktura była bardzo zbliżona do przedwojennej, scentralizowana i nastawiona na wykonywanie map, umożliwiała maksymalne wykorzystanie potencjału ludzkiego.

część 2 z 8
«« « 1 2 3 4 5 6 7 8 » »»




dodaj komentarz

KOMENTARZE Komentarze są wyłącznie opiniami osób je zamieszczających i nie odzwierciedlają stanowiska redakcji Geoforum. Zabrania się zamieszczania linków i adresów stron internetowych, reklam oraz tekstów wulgarnych, oszczerczych, rasistowskich, szerzących nienawiść, zawierających groźby i innych, które mogą być sprzeczne z prawem. W przypadku niezachowania powyższych reguł oraz elementarnych zasad kultury wypowiedzi administrator zastrzega sobie prawo do kasowania całych wpisów. Użytkownik portalu Geoforum.pl ponosi wyłączną odpowiedzialność za zamieszczane przez siebie komentarze, w szczególności jest odpowiedzialny za ewentualne naruszenie praw lub dóbr osób trzecich oraz szkody wynikłe z tego tytułu.

komentarze menu_text_pl



reklama
reklama





2009 created by BRTSOFT.com
© 2005-2017 Geodeta Sp. z o.o.
mapa stronyprenumeratareklamakontakt